Przegadajcie mi

Niech mi ktos kopnie w glowe bo juz niewyrabiam.Sam sobie taki los zgotowalem.Zwiazalem sie z dziewczyna ktora od samego poczatku robila wszystko zeby mnie owinac w okol palca.Przyszla milosc i tak sie to potoczylo.Bylismy razem , zwiazek nie byl najlepszy ale bardzo sie kochalismy.Pozniej przyszla chora zazdrosc z jej strony ktora doprowadzala coraz bardziej to mocnych klotni o błahostki.W jej rodzinie zawsze bylem wysmiewany i nigdy nikt nie bral mnie na powaznie ,a ja poswiecalem cale serce dla niej i do tego zeby zyc dobrze.Niestety nigdy mi to nie wychodzilo bo zazdrosna dziewczyna zawsze znajdywala sobie powod zeby zrobic mi awanture.Kiedy juz niewyrabialem postanowilem z nia zerwac, nie bylo latwo a za to bylo bardzo ciezko.W koncu i tak tego nie zrobilem bo za bardzo ja kochalem a Ona nagle odeszla do innego faceta.Zostawila mnie z tym wszystkim na glowie samego , potraktowala jak najgorsze scierwo.Nie dala szans na nic,nie tlumaczyla dla czego i tak dalej.Przez wszystkie lata robila ze mnie latwego a w koncu sama sie puscila.Po jakims czasie wrocila do mnie bo bardzo mnie kocha , ja jako ze czuje do niej bardzo duzo jestem z nia.Teraz znowu wszystko wyglada inaczej , jak zwykle ja jestem najgorszy a Ona jest niczemu winna.Znowu daje sobie wchodzic na glowe mimo tego ze nic nie robie zlego czego nie mozna powiedziec o niej.Caly czas mnie klamie i poniza a kiedy mi nerwy puszczaja i na nia wyjade to jestem znowu najgorszy.Rodzina mysli ze ze mnie jakis wariat , wszyscy sobie mysla ze ona taka dobra i cudna a ja taki zly.Mam juz kompletnie dosc, tyle lat wlozylem w ten zwiazek, tak sie staralem , mimo wszystkiego nadaremno.Kopnijcie mi w dupe bo juz nie umiem tak dalej zyc a jest mi z tym cholernie zle.

Naucz się stanowczości, to nie jest proste, ale konieczne. Z takimi ludźmi nigdy nie będzie dobrze się żyło. Nastaw się na rozstanie i w tym tkwij.