Jak przetrwac ? ??

rozchodzimy sie po 8 latach bycia razem bo sie wypalilo i to najlepsze wyscie, ja czuje ze to milosc mojego zycia i on tak samo ale musimy to zrobic, decyzje podjete ale wciaz mieszkamy pod jednym dachem bo on jeszcze z pracy sie nie zwolnil nawet zeby wyprowadzic sie do swojego rodzinnego miasta, ja w nocy sie budze placze i przytulam sie do niego i juz tesknie dzisiaj mu o tym powiedzialam i poszedl spac do drugiego pokoju na kanape, czasami probuje sie przytulic to mowi zebym sie nie zblizala i nie przytulała bo tak bedzie mi latwiej ale ja nie moge, jak na niego patrze to strasznie tesknie jest mi ciezko jak jeszcze nigdy i nie wiem jak sobie radzic:( bo skoro on tu jest i mieszka to ja caly czas mam nadzieje co innego gdyby sie wyprowadzil to moze bylo by mi latwiej ale narazie on chce to zrobic stopniowo schodkami a to bardziej boli:( musialam sie wygadac:(

Moim zdaniem najlepsze wyjście będzie gdy zniknie ci z oczu. Nie myśleć o nim nie patrzeć na zdjęcia nie wspominać nie spotykać się z nim nie utrzymywać . Tak szybciej zapomnisw

wiem o tym ale on ma tez tutaj sprawy nie pozamykane i mowi ze jemu tez ciezko strasznie , dlatego tyle mu schodzi 8 lat razem to pol naszego zycia razem i jestesmy dla siebie pierwszymi dlatego tak ciezko :( beznadziejna sytuacja tez wolalabym gdyby wyprowadzil sie po prostu i zebym mogla sie wyplakac i ruszyc dalej ale w ten sposob nie dam rady zabija mnie to od srodka :(

Naprawdę cię rozumiem . :( wiem jak to jest. Uczucie że wali się całe życie :( że traci się to co najważniejsze. Ale to tylko pozory :( początek musisz wytrwać. Potem będzie łatwiej. I zapomisz . Musisz przez to przejść. :(. Dasz radę:*

dziekuje :( naprawde mnie boli :( najgorsze ze oboje wiemy ze bedziemy strasznie tego zalowali i tesknili ale musimy to zrobic. Zly czas, za szybko sie poznalismy :(

a niby dlaczego :O skoro ciągle do siebie coś czujecie to bez sensu się rozstawać :O

bo sie wypalilo, bo on nie jest tu szczesliwy nie ma przyjaciol, rodziny, jego wszystko oprocz mnie jest w jego rodzinnym miescie, gdzie ja nie mam nikogo.

Wiem będzie boleć . I to cholernie. Ale przestanie. Zadbaj o siebie. Znajdź sobie hobby. Poświęcaj czas tylko sobie . Mniej jak najwięcej zajętego czasu. Wtedy mniej czasu jest na myślenie. Aż wkońcu zapomnisz.

o ja piertolę, to może lepiej że się rozchodzicie, bo dojrzała miłość to na pewno nie była :O

Najlepsze w grach jest to, że można zagrać od początku.

to jest baby love bo sie poznalismy jak mialam 16 lat i do tej pory jestesmy razem ale na codzien tego nie czulismy, tego wszystkiego co teraz czujemy, bylismy bo bylismy, przyzwyczajenie, a dopiero jak sie cos traci to sie widzi co sie traci i jak sie kocha i ile sie znaczy :(

A może tak ci się wydaje? Dopiero jak już odejdzie to dostrzegniesz jego wady . Jesteś jeszcze młoda. Całe życie przed tobą:) głowa do góry:)

chyba raczej puppy love... baby love to brzmi tak z lekka pedofilsko :P " bo on nie jest tu szczesliwy nie ma przyjaciol, rodziny, jego wszystko oprocz mnie jest w jego rodzinnym miescie, gdzie ja nie mam nikogo." to jest totalna niedojrzałość, by rozpierdalać związek, gdzie było OK, długoletni, co to za ciota z twojego faceta i z ciebie ze jak jedziesz do innego miasta to sie nie umiecie zaaklimatyzować?!:O

i z powodu braku znajomych??????????????? no weźźźźźźźźźź................ :O:O:O:O:O tracę wiarę w nasze społeczeństwo jeszcze bardziej

puppy love moze byc ale love, a loves are different :(

ja bym sie czula sama gdyym nie miala przyjaciol znajomych i rodziny, sama w innym miescie, obca a szczegolnie kiedy sa roblemy. No ale ludzie sa rozni i maja rozne stopnie wrazliwosci, ja akurat jestem wrazliwcem jak i on.

uwierz mi, że też jestem wrażliwce, do tego chorym na nerwicę lękową i depresję, ale posiadam także coś w rodzaju inteligencji emocjonalnej, wiem więc, że to nie musi być powód. to jest coś, co da się przepracować, to nie jest bariera nie do przejścia tak jak np. zdrada, tym bardziej, że oboje czujecie podobnie. to jest bezsensowne marnowanie czegoś, co mogłoby być na całe życie. to da się wyprowadzić na prostą.

:(:( wlasnie slysze jak on pociaga nosem w drugim pokoju na kanapie :(:( to straszne naprawde :(:(

mam podobna sytuacje, tzn mieszkamy razem bylo tragicznie, ale uwierz mi jest lepiej, musisz sie sama z tym uporac ja tesknie ale wiem ze do niego nigdy nie wroce jezeli chcesz pogadac to podaj mejla

podaj maila

chwila chwila...bo czegoś nie rozumiem, jeśli obydwoje wiecie że jesteście miłością życia to dlaczego nie rozchodzicie...??? ja poznając miłośc swojego życia, wiedziałam o tym jak tylko do zobaczyłam, rzuciłam narzeczonego, zrezygnowałam z planów i nic się dla mnie nie liczyło. I zaznaczam że nie jestem nastolatką która nie wie czego chce, ani przez jeden dzień nie żałowałam swojej decyzji, zyjemy razem i żadne z nad nie zamieniłoby naszej miłości na nic innego...