Przegrane życie...

Właściwie to nie wiem dlaczego sie zdecydowałam żeby napisać na forum..może dlatego że nie mam komu o tym powiedzieć... Mam 26lat, ktoś pewnie powie że jeszcze całe życie przedemna i na pewno będzie lepiej, ale mam wrażenie że w moim życiu nigdy nie będzie lepiej... Porażka w zasadzie na każdej linii, od 6 lat mieszkam w dużym mieście, przeprowadziłam się na studia, po skończeniu studiów znalazłam wyjątkowo beznadziejną pracę, w której tkwię od 2 lat, zarobki marne, w zasadzie wystarcza na podstawowe potrzeby ale o przyjemnościach mogę zapomnieć. Oczywiście pracę zawsze można zmienić, więc szukam od roku i nic z tego, niestety jak się wybrało beznadziejne studia, niewielkie szanse na lepszą pracę. Jeśli chodzi o sprawy uczuciowe, kolejna porażka, od 2 lat jestem sama, bez widoków na przyszłość, brzydka nie jestem, głupia chyba też, ale ciężko poznać kogoś siedząc wieczorami w domu:/ A gdzie mam siedzieć skoro znajomych jak na lekarstwo, większość znajomych już po ślubie, z dziećmi...W pracy sami żonaci koledzy, zamężne koleżanki, czasem jakieś wypady na piwo, z osobami towarzyszącymi, więc czuję się jak piąte koło u wozu, i to dogadywanie, "kiedy w końcu sobie kogoś znajdziesz" zresztą nie tylko w pracy, w rodzinie to samo... żyć sie czasem odechciewa, najgorsze są samotne wieczory, weekendy, sylwestra w tym roku też pewnie spędzę przed tv, oczywiście można sobie zorganizować czas, jakieś wypady na fitness, szkoły językowe, szkoły tańca, no tak, wybór duży ale na wszystko trzeba mieć pieniądze:/ dlaczego to wszystko jest takie niesprawiedliwe??

jedyna pociecha w mej smutnej egzystencji jest codzienna wieczorna masturbacja szczoteszka do zebow.....

bardzo śmieszne:/

Pozwól się zaprosić do kina albo na herbatkę. Też bym się chętnie gdzieś wybrał, a nie ma z kim.

podszyw ,ani to śmieszne ,nijakie :(

Ja jestem brzydka, chora (przewlekłe choroby, w zasadzie uniemożliwiające normalne życie), mam 24 lata, studiuje dziennie na beznadziejnej, prywatnej uczelni, nie mam pracy, nie będę jej mieć, studia pewnie w dodatku mi zawieszą, nie będę miała na leki, zwyczajnie nie mam przyszłości...

ja sie umówie z autorką tematu pod warunkiem że mieszka w wawie :P

A jak Ci na imię ?

No właśnie wszystkie, które narzekają boją się umówić na zwykłe przyjacielskie spotkanie, prawie jak ognia ... ale wciąż narzekają :-)

zastanawuam sie czy nie isc do burdelu na pol etatu, tam na pewno poznalabym mnostwo nowych ludzi i nawiazala swietne znajomosci.

smutna niedziela.... jesteś żałosny/a dziękuję za zaproszenie, ale jestem z katowic :)

Kawał drogi, a szkoda.

Przecież to zasługa PO,PiS itd.:P.Przynajmniej problemów z finansami:P.