Są tu matki nastolatków?

Bo mam dziwny problem, albo nowych czasów nie rozumiem.

Mam 17 letniego syna.

Mój ma 14. I ma oficjalnie 2 dziewczyny. Najpierw to ignorowałem, bo nie sądziłem, żeby to moglo byc poważne. Zwracałem uwagę, ale jakoś uwagi nie przywiązywałem. Wszędzie chodzą we trójkę, laski przyjeżdżają do nas do domu we dwie... I to nie jest już chyba etap, że to tylko koleżanki.

Mój 15 letni syn wali ko9nia w łazience. Czy to normalne ????????????????????????????????????????

to akurat podszywaczu uważam za normalne w tym wieku :)

nie spotkalam sie z czyms takim ,a moze ty zle na to patrzysz? jedna to moze przyjaciolka bez ktorej ta druga nigdzie sie nie rusza?

nie wiem, jeszcze kilka miesięcy temu tak myślałem. Ale im dłużej się temu przyglądam, tym mam więcej wątpliwości. W dodoatku dziewczyny w dzisiejszych czasach za nic się nie szanują, więc jak ja mam mu wytłumaczyć, że tak nie wolno? Przecież jak się teraz przyzwyczai do dwóch, to jak będzie miał 20 lat to tych lasek będzie 8 i nie wierzę, że będzie się umiał opanować.

czyli tylko mój ma zadatki na bigamiste :O zajebście

twój syn będzie rooochał więcej lasek w życiu niż ty i to cie boli?

ale mój syn ma bardzo małego ptaszka

mam 18-letnią córkę. w czasach gimnazjalnych często towarzyszyła swojej przyjaciółce i jej chłopakowi.Teraz ma fajnego chłopaka,a z tamtą parą spotyka się oddzielnie ,bo oni sie rozstali. ja spróbowałabym porozmawiać z dzieckiem,zapytać o charakter znajomosci.Mozliwe,ze Twoje podejrzenia są na wyrost.

Moja corka wlasnie ma taka najlepsza kolezanke bez ktorej z domu sie nie rusza,nawet siostrzyczko do niej mowi. Nie lepiej z synem porozmawiac? Normalne to nie jest, ale jesli to prawda to nie martw sie szybko sie skonczy , bo ktoras wkoncu zazdrosna bedzie

ale ja z nim próbuję rozmawiać. To on uważa, że to tylko koleżanki i robi się czerwony i nerwowy - czyli wstydzi się pwoiedzieć, że może nie do końca koleżanki.

no to mu robią loda na zmianę :) jaki jest twój problem?

żona to zauważyła wcześniej, ja to wtedy ośmieszałem, włąśnie typu : niech ma, będzie miał w życiu dobrze itp, ale teraz mnie to już nie bawi. Dobrze, że w szkole przynajmniej się nie opuszcza. Nie było takiej sytuacji, żeby była jedna.

Jeśli mogę coś dodać, to lepiej nie ciągnij syna za język na siłę, bo się "zatnie". Zacznij z nim rozmowę o związkach w ogóle

dziwne jest też to, że ten stan trwa od wakacji mniej więcej. Jakoś tuż przed końcem roku się zaczęła ta "przyjaźń" i trwa do teraz. jak na ich wiek to uważam, że to rekordowo długo.

dodam ze moja zona to tez niezle ziolko byla z poczatku fajnie bylo w seksie grupowym ale pozniej to sie wkurwilem ze ja dymaja wszyscy

ale jak zacząć taką rozmowę z tak naprawdę dzieckiem?

taką rozmowę o emocjach innych ludzi, o szacunku dla innych i ich uczuć

To bardzo trudne, bo albo czekasz na okazję albo musisz ją stworzyć. Możesz spróbować wyjść od wspomnień o swoich byłych dziewczynach. Możesz też poradzić się psychologa jak pokierować i jak poprowadzić taką rozmowę

nie wiem, nie umiem. Ile razy próbowałem, to mi nie wychodzi. O wszystkim idzie z nim pogadać, czasem aż mnie zaskakuje jego punkt widzenia, ale jeśli chodzi o uczucia, to się zablokował. Może wie, że to nie jest normalny układ i się wstydzi? I nie potrafi się sam określić? Albo mu ta przyjaciółeczka przeszkadza, ale... nie wierzę, one są dwie, ja widzę, ja to kurde widzę.

bo gdyby była jedna dziewczyna a druga przyjaciółka to by jedną w jakis sposób forował. Jakoś wyróżniał. A tu dwie dziewczyny są na tym samym poziomie. Dwie tak samo ważne, takie robi wrażenie.

i skąd mu się to wzięło?

i padlo :(

jedna do tańca , druga do różańca:P

w tym wieku na temat uczuć, emocji ...to trudne zadanie... mam 18 latka... próbuj rozmawiać na różne tematy, zacieśniaj po pewnym czasie krąg do tematu właściwego no i jakoś wyjdzie, ale jedna zasadnicza sprawa, musisz wzbudzić zaufanie, on ma czuć, że na tobie można polegać. To nie będzie rozmowa jednorazowa i już ci wszystko wyklepie...to proces, bo jeżeli wcześniej sobie żartowałeś z tej sytuacji to tym bardziej będzie synowi trudno się otworzyć. No i jeszcze jedno, czy miałeś z nim dobry kontakt wcześniej? ja byłąm ze swoim u psychologa w pewnym momencie, mojemu mężowi wydawało się, że mieli dobry kontakt, a ze strony syna wyglądało to zupełnie inaczej. No bo wyobraź sobie że ty masz się komuś zwierzać ze swoich intymnych spraw, czy to będzie przypadkowa osoba? czy lubisz słuchać kazań, rad itp.? to, że jesteśmy rodzicami nie daje nam prawa do bycia bliskimi, kimś bliskim stajemy się poprzez rozmowę , bycie razem, wspólne spędzanie wolnego czasu itp. no wiem, wymądrzam się, ale tak naprawdę nie wiem wszystkiego, a to co napisałam to tylko drobiazg, bo o wiele trudniej jest zadziałać niż wiedzieć jak ma się to zrobić.

Mój syn też nie lubi rozmawiać z nami o uczuciach. Ja nie naciskam. Pamiętam, jak moi rodzice wypytywali o chłopaków z którymi się z spotykałam i uważałam to za wścipstwo.

ja bym chciałą,żeby mój sym miał chociaż jedną:)...bo na razie patrzy na dziewczyny jak na robaki