jestem biedna

Nigdy nie myślała, że tak o sobie powiem, długo tego do siebie nie dopuszczałam ale w końcu muszę to przyznań..jestem biedna i nie da się tego zmienić na razie.. mieszkam z chłopakiem, oboje pracujemy i studiujemy zaocznie, 10-ego przychodzi wypłata, 11-ego już jej nie ma..mieszkanie, rachunki, studia..na jedzenie odkładamy miesięcznie 200zł. Od roku nic sobie nie kupiliśmy, jemy tylko makaron, ryż i jakieś chude zupy. raz na miesiąc jeździmy do swoich domów i zabieramy co sie da do jedzenia ale nigdy nie wystarcza na długo. Rodzice pomagali mi bardzo na 1 i 2 roku studiów. Teraz od nich nie biorę bo już nie chcę, niech mają coś dla siebie, poza tym dają teraz bratu bo poszedł na studia..kupujemy tylko jedzenie i to najtańsze, szampon, mydło i pastę do zębów, ubrań w ogóle, nawet nie mamy butów na zimę..jest mi źle, przepełnia mnie poczucie beznadziei, nic mi się nie chce..nie wiem jak mam tak żyć..nigdzie nie mogę wyjść ze znajomymi, wstyd mi w pracy jak dziewczyny opowiadają o zakupach, o wyjazdach..