Skąd w was wrogość do dzieci partnera? Macochy.

Witam, wyszłam za mąż za wdowca. Ma on z poprzedniego małżeństwa małą gromadkę. Na początku bałam się wejść do takiej rodziny, ale świetnie się odnalazłam. Dzieci nie traktują mnie jako intruza, może nie jako matkę, ale jako przyjaciółkę i powierniczkę. Zwracają się do mnie z szacunkiem. Czytałam tutaj różne sytuacje, o stanie wojennym między dziećmi a masochami. Po prostu nie rozumiem tego. Niedługo święta i zastanawia mnie, jakie prezenty im kupić. Nigdy nie doszło do kłótni z nimi.

fajnie.Gratulacje.Tez bylam wdowa i mam meza wdowca. Nasza rodzina to 3 wspolne :-P corki, ziec i mala ksiezniczka -wnuczka . Jestesmy swietna rodzina.Nikt z nikim nawet sie nie posprzeczal, dzieci sie odwiedzaja i jest przecudownie.

U mnie to ja i czwórka dzieci. Może jest mi łatwiej, bo sama nie mam swoich dzieci i chyba jestem nieco za stara na własne.

Wiele ksiazek napisano o macochach i pasierbach. Nie bez powdu , bo temat jest znany. Takie uklady zalicza sie do trudnych. Wiec jesli uda Ci sie stworzyc normalne uklady bez wiekszych wstrzasow to gartuluje.

Zastanawia mnie ... skąd te wstrząsy?

mysle , ze glownym powodem jest zazdrosc. To jest dominujace uczucie , ktore zzera relacje.

Nie tylko zazdrosc. Mysle , ze to wszystko jest bardziej zlozone. Wstrzasy moga powstac zawsze. Powod moze byc blachy, napiecie - jesli od razu nie zostanie rozladowane - moze narosnac. To nie ma takiego wielkiego znaczenia skad te wstrzasy. Byle bys umiala sobie z nimi radzic.

A co takiego może być przyczyną nieporozumień?

jasne , ze nie tylko .Zgodze sie z tym. Czemu az tak frapuja Cie te przyczyny? Skoro jest dobrze, moze nie warto doszukwac sie drugiego dna.

Na tym forum trochę czytałam ... i widzę, że relacje dzieci-macocha nie są najlepsze.

Przyczyna nieporozumien moze byc cokolwiek. Najogolniej - najczesciej sa to takie czy inne niedomowienia.

mysle ze latwiej jak facet jest wdowcem niz jak rozstal sie z matka dzieci i je odwiedza (przy okazji spotyka sie z ich matka co moze byc dla nowej partnerki trudne i moze czuc sie zazdrosna)

tak sobie mysle, ze wychodzac za wdowca nie mamy konkurencji w postaci ex. Byc moze wtedy jest walka dzieci, by zmiejszyc pozycje " macochy". Kobiety, ktoa zabrala ojca i meza ich matce. Moze widza w niej rywalke do dobr ojca np .Moze miec dzieci wlasne z druga zona, a wtedy te pierwsze dzieci beda zepchniete na dalszy plan. W rodzinie jak na wojnie -kazdy moze walczyc o swoja pozycje. Taktyka , rozwaga i doswiadczenie jest sztuka ,by nie przegrac wojny.Bitwy moga byc ale wojne przegrac-przyktro byloby.

Myślę, że to partner jest także w dużej mierze winny wrogości przez kobietę do dziecka. Gdyby radził sobie z pogodzeniem nowego związku ze starą sytuacją, traktowałby na równi dziecko z partnerką , nie dawał odczuć żadnej ze stron , że jest na drugim miejscu i co najważniejsze nie dawał odczuć kobiecie , że ich wspólne dziecko nie będzie mniej ważne od jego pierwszego -zapewne wtedy nie byłby tylu problemów.

NanS1 -dokladnie tak.Ja to nazwalam ogolnie taktyka i rozwaga. Wtedy zadna ze stronnie poczulaby sie zepchnieta na dalszy plan. Ale generalnie mam takie zdanie, ze drugi zwiazek malzenski, by sie udal , trzeba miec wiele madrosci i szacunku do wszystkich w nowej rodzinie. Dzieci moga byc oliwa do ognia :-P

Podziwiam takie babki, które wychowują dzieci swoich partnerów czy mężów. Najważniejsze to stworzyć dom pełen miłości. Trzymam za Was kciuki.

Zalecalabym tradycyjna ostroznosc w zrzucaniu winy glownie lub tylko na jedna ze stron. W rodzicie zgromadzeni sa zywi ludzie. Maja swoje osobowosci, charaktery, cechy - nie zawsze dajace sie lubic i wlasne ambicje i dazenia. Ta strategia , o ktore wspomina Eleeene ma kilka stron. Bo jakie szanse ma strategia dziecka w konkurencji ze startegia macochy - osoby duzo starszej a przez to wiecej wiedzacej i bardziej doswiadczonej?

Niestety często jest tak , że mężczyzna uważa , iż kobieta powinna się dostosować ale w sobie wad nie widzi. Przez to kobiety swoją złośc przelewają na wszystkich a także i na dziecko.

oj Zuzanno Amelio -bardzo bys sie mylila umiejszajac mozliwosci dzieci .czasem sa to przebiegle bestyjki, ze stary wyga zyciowy rozlozy rece :o

Elene - dzasz jakis przyklad: nan - co myslisz o kobiecie , ktora przelewa zlosc na dziecko bo nie radzi sobie z facetem?

To jest mechanizm psychiki każdego człowieka. To jest oczywiste , że za nieudolnośc faceta wini ona jego raz dziecko-ponieważ jest źródłem konfliktu. Żeby nie było takich nieporozumień jest potrzebna współpraca wszystkich stron. Nie pomyślałaś , że taka kobieta może mieć szczere chęci, chce zaakceptować faceta razem z dzieckiem a on w zamian za to odpłaca jej się tyn, że jest tą "drugą" bo dla niego najważniejsze jest tylko dziecko? Po części ma racje ponieważ powinien dbać o dziecko jak tylko potrafi ale nie kosztem kobiety-w stosunku do niej powinien podobnie się starać. Mam oczywiście na myśli normalne kobiety a nie s*ki , które chciałyby się pozbyć dziecka z ich życia.

znam taka sytuacje : facet wdowiec, ona rozwodka. Wprowadzila sie do nich przejmujac poniekad role gospodyni domu. Sprzata , gotuje, dba generalnie o rodzine . Corka caly czas ojcu mowi, ze macocha krzyczy na nia, jest zlosliwa do niej, przeklina na nia. Oczywiscie jest to nie zgodne z prawda ale jak udowodnic swoja NIE WINE? Na koniec ciaglych dasow -mowi do niej , kiedy sa w ogrodzie tylko obje -spi------j z mego i ojca ogrodu. Oczywicie do ojca -niewiniatko . Rezultatem jest rozpad malzenstwa , ona ( fajna babka ) wraca do swego mieszkania , ktore na szczescie zachowala. Przytoczylam przyklad znany mi osobiscie.

Starzy ludzie powiadaja , ze dobrymi checiami wybrukowane jest pieklo. Ja wiem , ze jest taki mechanizm jak opisalas. I wiem , ze takie uklady sa trudne. Ale przeciez nie ma zadnego przymusu posiadania meza czy wiazania sie z danym facetem jesli sie nie uklada, prawda?

Elene - ja Ci moge podac przyklad dokladnie odwrotny gdzie takie cos jak opisalas robila macocha w stosunku do dziecka. Wlacznie z tekstem "wyprowadze cie z tego domu2 Wiec przykladow mozna podawac mnosttwo roznych. W tym Twoim znowu pojawaia sie to co napisalam w poprzednim poscie. Jak cos nie wychodzi to naprawde nie ma obowiazku wiazania sie formalnym wezlem malzenskim.

Zuzanno -przymusu nie ma :-P Ale nikt a przynajmniej wiekszosc nie chce byc sama. Ukladajac sobie po raz kolejny zycie, ludzie maja najczesciej bagaz w postaci dzieci. I dlatego raczej trzeba zmierzyc sie z takim problemem , bo w zanadrzu moze nas czekac samotnosc i poczucie porazki z wczesniejszego zycia. Sztuka to jak sie uda stworzyc cos fajnego i satysfakcjonujacego wszystkie strony.

Tak ale dlaczego ma się mówić na macochy , że są złe bo mają żal do dziecka? Może warto problem przeanalizować-było pełno takich związków, które się rozpadły przez takie sytuacje ale jest też duzo , które poradziły sobie z tym. I to nie tylko kwestia podejścia kobiety ale i zachowania faceta jak i dziecka-bo one też potrafią piekło na ziemi zgotowac kobiecie.

nan - mimo wszystko obstaje przy teorii , ze nawet najsprytniejsze dziecko nie bedzioe mialo takiego doswiadczenia zyciowego jak osoba dorosla. I jesli cos nie wychodzi w relacji z partnerem /mezem to mysle, ze tu przede wszystkim nalezy wyjasnic na czym polega problem. Samotnosc to inny problem. Chec wiazania sie z inna osoba jest naturalna potrzeba ale takie wiazanie sie nie musi zawierac klauzuli matrymonialnej.

Do dramatyzowania, zmyślania historyjek nie jest dziecku potrzebne doświadczenie życiowe. Jeśli się uprze , że chce mieć tate tylko dla siebie a macochy nie chce w ogóle mieć (tak, tak , dzieci już z bajek wynoszą , że macochy są złe) to będą wiedziały jak się zachowywać. Podobnie jest z tym jak chcą nową zabawkę czy cokolwiek innego wyegzekwować na rodzicach. W podstawówce jedna z moich koleżanek miała macochę , wtedy cała klasa podpowiadala jej jak ją wygryźć. Nie mówię, że wszystkie dzieci są takie ale zauważ , że za bardzo je idealizujesz.

podam Wam przyklad zazdrosci -kiedy w rozmowie z moja corka ( dorosla kobieta pani psycholog) powiedzialam , ze upieklam ciasto . A ona ( z nami w domu byla wowczas 10 latka , corka meza) -dla mnie nigdy ciasta nie pieklas a dla powiedzmy Kasi tak. Mimo, ze nie taka prawda byla, onalna ta chwile poczula sie zazdrosna, ze moze ktos byc wazniejszy od niej dla mnie. Smiejemy sie czesto teraz z tego ,ale to nauczylo nas z mezem, ze kazde dziecko musi byc dla nas tak samo wazne. Bo nawet na takie drobiazgi zwracaja uwage, nie analizujac dokladnie danych sytuacji . Kazda jest przez nas traktowana jak wielki skarb, ktory pojawil sie w naszym zyciu.

Elene - dobry przyklad. Dla dziecka milosc rodzicow wiaze sie z poczuciem bezpieczenstwa i to bardzo wazne aby dziecko nie poczulo sie "odstawione na boczny tor" bo to moze zostawic glebokie slady na psychice. Z tego samego podworka sa zazdrosci miedzy rodzenstwem. /Ten sam mechanizm/ I jak ladnie zaznaczylas - To WY z MEZEM rozwiazaliscie ten problem a nie ty z dziecmi.