Kafeterio moja Przyjaciółko - wzywam Cię!

zwierzę Wam się z czegoś, bo to tak prosto przelać myśli tutaj. Mam 21 lat, jestem atrakcyjna, 170 cm wzrostu, 58 kg, zadbana, na poziomie, i ...odpychająca facetów...nie wiem dlaczego? mój kolega, dość starszy ode mnie twierdzi, że się mnie boją, nie wiem dlaczego. Jestem szczera, bezpośrednia, bywam wredna, ale nie do tych na których mi zależy czy dla tych co mi się podobają. Tak potrzebuję kogoś, chciałabym z kimś porozmawiać, przytulić się. Miałam powodzenia wśród chłopaków i to duże. Teraz spadło, a przecież tak radykalnie się nie zmieniłam. Wczoraj poznałam chłopaka, co prawda 2 lata młodszy ode mnie, ale jakoś mnie zauroczył. Odezwał się do mnie, ale co z tego...nie potrafię go oczarować, póki co na odległość, nie wiem o czym z nim pisać, jak go sobą zainteresować.... macie jakieś pomysły?

ten strach przed Tobą może wynikać z tego że jesteś dla nich za bardzo "idealna" czy "niezależna" lub "doskonała" , w jakiś sposób "nieosiągalna". Mężczyźni są mysliwymi, ale im czasem też nie chce się zdobywać najwyższych szczytów :) z chłopakiem musisz po prostu znaleść wspólny język, może macie jakieś współne zainteresowania ... popytaj go gdzie chodzi do szkoly/pracy zapytaj jak mu się tam podoba i taka tam luźna rozmowa :) pozdrawiam :)