oddalam przyjaciela...musialam. :(

musialam oddac pieska w inne, lepsze rece...jest mi tak smutno:( Wiem, jestem nieodpowiedzialna ze kupilam pieska kiedy nawet nie mam warunkow na trzymanie go...ale to nie ja chcialam, to maz mnie namawial na psiaka, ja mu tlumaczylam ze to obowiazki, spacery w pogode i niepogode, nauka psa, trzeba tez cierpliwosci i zaangazowania. Mialam kiedys psa 16 lat i wiem jak to jest. Ale maz sie uparl i zapewnial ze bedzie wychodzic przed praca, dbal, itp..to samo corka, ale jak sie pozniej okazalo za mala zeby chyba zrozumiec powage sytuacji. No i uleglam po dluzszym czasie.Efektem bylo to ze to ja wychodzilam z nim na dwor, musialam wszedzie zabierac ze soba bo bardzo piszczal sam w domu, karmilam, pilnowalam terminow szczepien, dbalam...ale wracam do pracy i jak nie ja to nikt tego wszystkiego by za mnie nie zrobil...Z bolem serca musialam oddac pieska a teraz jest mi tak smutno i zle...czuje sie paskudnie. Ale wiem ze teraz bedzie mial lepszy dom i wlascicieli...mozecie mnie skrytykowac, tak wiem ze po czesci to moja wina ze sie zgodzialam. Ale teraz moje serce krwawi jak se przypominam jak chcial zebym go glaskala, bawila sie z nim, jak mnie wital gdy wracalam, spacery, jak mnie wital rankiem gdy sie budzialam...mam nadzieje ze niedlugo minie mi ten zal...musialam sie wygadac!