Jest mi smutno......

:(

nie jesteś sama

wlasnie, ze jestem, to znaczy nie tylko ja jesem smutna, ale nie ma na swiecie drugiego takiego dziwaka jak ja :(

staram się uśmiechać

No to sie uśmiechnij! Wejdź na www.pogrosiku.eu. Mnie pomaga.

mam powiedziec... Dzis poroniłam... 5 tydzień....a tak się cieszyłam:(

chyba nawet nie wiesz jak doskonale cie rozumiem ! nie wiem dlaczego mowisz o sobie ze jestes dziwakiem, ale ja ci powiem, mam fobie społeczna a niedługo bed musiala stawic czola moim lekom! jak sobie o tym pomysle to mi sie rzygac chce. wiesz rozumie mnie tylko moja pani psycholog. tylko ona nie przezyla tego na wlasnej skorze jak to jest bac sie ludzi...

a jaki z ciebie dziwak ?

co mi to da, ze sie usmiechne i tak nikt nie zwraca na mnie uwagi

i znowu nie masz racji jest mnóstwo dziwakow nie jesteś sama

spróbujcie www.szczyrknoclegi.za.pl :)

no mowie ci ja tez sie czuje jak dziwadło :) pomyslala bys o kims ze jest normalny jakby sie bał isc na zajecia na uczelnie? no to własnie jestem ja. dzien dobry. A raczej ja i moja zajebista fobia społeczna. ale spoko niedlugo nic po niej nie zostanie, rozwale ja.

a ja mam gorzej, bo choruje na schizofrenie, nikt normalny mnie nie rozumie

3 razy doszlam i dalej mam twarde sutki... cos kurde musiciei mieć w sobie

to wyzej to podszyw

jest nas tylko 1% na swiecie i to ze trafie na kogos jak ja, jest malo mozliwe

to prawda nie jestem w stanie cie zrozumiec, ale wiem co znaczy byc samotnym w swoim nieszczęściu. wiecie co moi najwięksi przyjaciele, ktorzy wiedza o mojej chorobie wspolczują mi i kibicują żebym dała rade z nia wygrac. ale cholera nie mogą zrozumieć ze ja sie boje niektorych sytuacji spolecznych. nie moga i juz! ale chyba im sie nie dziwie. taka samotnosc jest troche straszna. to tak jakby było się było widzianym ale nie słyszanym nie wiem jak to nazwac ale znam to uczucie. Wiem ze to może pytanie nie na miejscu ale jak to jest byc schizofrenikiem? co sie wtedy czuje? nie nalegam na odp oczywiscie.

jest bardzo ciezko, ma sie urojenia, leki, porozumiewa sie bez slow, ma sie zludne wrazenie, ze wszyscy sie z ciebie smieja i poczucie wyobcowania

ja kiedys myslalam, ze ktos mnie sledzi, mialam takie paranoiczne mysli

przykro mi... ja sie boje odzywac do ludzi bo mam w glowie przekonanie ze jestem strasznie glupia i nieudana :( a jak juz cos powiem to mi sie glos trzesie poce sie dziwnie sie zachowuje i wogole dupa. ale pewnie moj problem jest maly w porownaniu z twoim.

a ty> jakich sytuacji spolecznych sie boisz?

boze mam tak samo..myslałam ze jestem inna i jestem pomyłka moich rodziców,,,a to fobia...boje sie isc do praxcy ...wiecie czego ja sie najbardziej boje tego jak mam sie ubrac...tak tak niemoge przez to spac w nocy jak mam wyjsc nastepnego dnia....to choroba niespie do 4 w nocy przed takim dniem....chodz naleze do zabdanych i ładnych

nie wiem, czy ktos by mnie zaakceptowal, wiedzac, ze jestem chora schizofrenicy wbrew wyobrazeniom wygladaja normalnie, tylko maja dziwne mysli

i jeszcze jest sie bardzo rozchwianym emocjonalnie

fobicy tez maja dziwne mysli. na mojej drugiej wizycie u psychologa poplakałam sie jak sobie uswiadomiłam co ja o sobie tak na prawdę myślę. czyli to ze jestem głupia, nieudana, najgorsza i nic mi nie wyjdzie nigdy. Boje sie publicznych wystapien z tym ze to nie jest zwykly stres tylko strach. ja wtedy mam mroczki przed oczami, serce mi nawala, jestem czerwona jak burak i chce uciekac, nawet jak musze cos powiedziec na zajeciach to wszystko sie wali. jak gadam do innych ludzi to nagle cos we mnie mi mowi ze pierdole głupoty i wtedy mi sie zaczyna platac jezyk i jest masakra.

ja tez czasami jak z kims gadam to sie jakam, zapominam co mialam powiedziec, nie umiem podtrzymac rozmowy zyje w swiecie swoich problemow, wiec nie mam co mowic

chociaz fobia to nie schizofrenia i ja nie chce porownywac tych 2 chorob bo nie ma sensu to najgorsze jest to ze ludzie nas nie rozumieja! ja na prawde czuję sie czasami samotna i troche inna. czasami mam wrazenie ze ludze chodza wokol mnie smieja sie, bawia, robia zakupy a ja sie czuje jakbym stala na srodku i widziala to wszystko jakby z innej perspektywy. moze to dziwne ale w tych momentach czuje ze mam przewage nad nimi, czuje ze widze inaczej i glebiej a nie powierzchownie ot tak

widzenie z innej perspektywy to chyba jest to wyobcowanie, izolacja

czasami czuje sie jak na jakichs dragach, mam przyspieszone tetno, oddech, wieksze oczy, rece mi sie trzesa, odbieram swiat jakby glebiej

czasem mam glosy, ale bardzo rzadko