Czy to normalne ?

Jesteśmy juz pare lat ze soba. On zna moje dzieci, rodzinę. Ja ani jego syna, córki nawet rodzeństwa. Gdyby zachorował albo co kolwiek stałoby się to nawet nie będę wiedziała o tym. Dla mnie to nienormalna sytuacja, mówię to. On uważa, że to normalne,bo po co mam znać. Nie wiem dlaczego tak robi? Choć często wychodzimy razem. Jednak rodzina jego mnie nie zna.

A on jest już rozwiedziony?

a po co ma przedstawiać rodzinie kobietę którą dyma? przecież nie będziecie razem, nie weźmiecie ślubu ani nic nie będzie was łączyć

W separacji. Jeżdzi tam do syna co weekend . Ale my osobno mieszkamy

Staszek... ja już trochę przeszłam w życiu i myślałam że są jeszcze normalni faceci. Ale dzięki za męską ocenę sytuacji.

ty sama wiesz ze to nienormalne , myśle ze ma jakiś powód , np. moze myśli ze jeszcze wróci do zony...

nawet jeśli jest normalny, to też niczego nie zmienia, on ma rodzinę, a widocznie też nie chce Cię zapraszać do swojej. ale też jest prawdopodobieństwo że jego dzieci nie chcą Cię poznać tak samo jak jego rodzina, ale nie chce Ci tego wprost powiedzieć

Najgorsze że zawsze staram się oceniać innych według siebie. A okazuje się, że tak nie powinno być. Jestem zła na siebie, że tak zaufałam. A dziś mu mówię, że się mnie wstydzi... a on że to już słyszał...

powiem Ci tak, gdyby mój ojciec spotykał się z jakąś kobietą, to nie chciałbym jej poznać, więc to nie jest wstyd przed rodziną, ale skoro nie umiesz jasno rozmawiać z nim, to trudno, Twój problem

skoro dostajesz takie odpowiedzi i jesteś tak traktowana to czy nie powinnaś sie zastanowić nad dalszym związkiem z tą osobą ?

Nie rozumiesz, że dla tych dzieci Ty prawdopodobnie jesteś przyczyną rozpadu małżeństwa ich rodziców i mogą Cię odbierać jaką tę, która odbiera im ojca? Tak trudno to zrozumieć?

byłaś przyczyną rozpadu małzeństwa ?

Masz po części rację. Ale dlaczego on chce być oficjalnie w mojej rodzinie a ja nawet sióstr nie mogę poznać? Mówiłam mu o tym, wiele zresztą rozmawiamy. Jednak widzę, że jest ok jak prawie wszystko toczy się wg jego zasad. Półtora roku temu też mówię, albo jesteś ze mną i porządkujesz swoje życia albo rozstajemy się. Miał problemy, choć dawno mieszka sam, ale uznał tylko separację... Jest to normalny facet, ale chyba nie potrafi zedecydować o swoim życiu.

Nie ważne czy była. Jeśli oni są w seperacji to dzieci mogą sądzić, że nadal jest szansa na uratowanie małżeństwa, a ta inna kobieta na pewno w tym nie pomoże.

Wiele sobie pomogliśmy w trudnych chwilach i pewno dlatego wiele takich ludzi łączy nie tylko uczucie ale wspólne zrozumienie. Jednak to zrozumienie teraz chyba idzie w innym kierunku. Decyduję się na rozstanie... więc jak poradzić sobie ? Jak oddać mu wiele rzeczy, które ma u mnie?

dlaczego? bo jego rodzina tego sobie nie życzy

Cholera, będzie trudno - facet ma zasady i dogadujemy się, a przede wszystkim nie pije.

Powiedz coś jeszcze Staszek - tak, żeby mnie to przekonało.