Pytanie do kobiet: Jak...

O to właśnie chodzi, o czym pisał Dżou. Nitrogen, może nie uśmichałam się celowo do niego, ale wtedy to było bez różnicy, bo tego dnia caly czas, nawet wtedy, gdy na niego zerkałam, miałam uśmiech przyklejony do twarzy. I stanął blisko mnie, spoglądaliśmy na siebie, ale wysiadł i tyle go widziałam niestety....

Ojej: "może nie uśmiechałam się".

Zresztą tyle razy przyłapał mnie na wpatrywaniu się w niego (nie tylko wtedy, gdy był odwrócony, ale też czasem nasze oczy się spotykały), że musiałby być naprawdę ślepy, żeby nie dostrzec mojego zainteresowania. No ale trudno. Było minęło. Pewnie już go nie spotkam. A wyglądał na sympatycznego człowieka.

No to może go odszukaj, żeby się przekonać, co? :) W Nowym Jorku jeden chłopak zobaczył dziewczynę w metrze i tak mu się spodobała, że postanowił ją odszukać. Założył w tym celu stronę internetową na której umieścił namalowany przez siebie rysopis dziewczyny (i siebie też), tego co miała na sobie tamtego dnia, gdzie ją widział, co robiła, gdzie wysiadła, jak sam wyglądał, która była wtedy godzina, jaki dzień i wiele innych zabawnych szczegółów. :D Na końcu prosił o kontakt, a przypadkowych ludzi o pomoc, bo miał nadzieję, że może ktoś ją kojarzy. No i znalazł!!! ;) A stronka wygląda(-ła) tak: http://www.nygirlofmydreams.com/

:)