brak znajomych- mega samotność

deficyt przyjaciół z którymi się można spotkać, pogadać. Ale nawet taka nieśmiała osoba jak ja w wieku 20 lat to zawsze gdzieś tam jedna czy dwie osoby znajdywały się chętne żeby pójść na spacer, a nawet same się właściwie do mnie pchały, dzwoniły żeby pójść tu czy tam. Teraz nikt już nie jest chętny nawet żeby spotkać, a już pójście na spacer to byłby wielki luksus, wydarzenie stulecia. Wszystko zrzucam na karb wieku. Jak miałam te 20 lat to moje rówieśniczki były wolne, na etapie "poszukiwania samca" więc zawsze chętne żeby gdzieś wychodzić, byleby tylko nie siedzieć w domu. Potem jak znalazły tego faceta to już się zaczynał problem. Od tej pory ich czas dla mnie był już ograniczony, choć jeszcze jakiś tam był. Teraz mam 30 lat. Mam męża ale nie mam dzieci. Ostatecznym krzyżem dla wszelakich znajomości było wzięcie przez moje koleżanki ślubu i urodzenie dzieci. Ewentualnie wyprowadzenie się do innego miasta. Widzimy się może raz na pół roku, z niektórymi raz na rok i to tak trochę z łaski, z innymi w ogóle już nie utrzymuję kontaktu. Nie wierzę że dziecko jest taką straszną przeszkodą. Im się już po prostu nie chce utrzymywać ze mną kontaktu...

Jakbym o sobie czytała....

no to odkrywam karty- pracujaca mama jest z Oświecimia, ktoś jeszcze?

jest ktos z ostrowa wlkp??

a z gornego slaska?:)

a z Lubelskiego nie ma nikogo?

też szukam znajomych i przyjaciól,ja z piotrkowskiego mam 30 lat,męża i 2 dzieci mój gg35605688

a z mazowieckiego?

Lubię się spotykać z ludźmi, ale znajomi się wykruszają bo to bo tamto... Albo są nieszczerzy -to boli najbardziej...

no tak w Oświecimu tylko turyści do obozu.........

Życie34----dokładnie,chłop zawsze znajdzie czas dla kolegów,a my ? Gosieńko----ja jestem z Dolnego Śląska (Kotlina Kłodzka). Znowu nie trafiłam w swoje okolice,widzę że mamy do siebie daleko. Mariam76-----smutny początek twojej historii,ale zakończenie budujące. Super że wam się udało-pozazdrościć. Beciak---pewno że możesz. Pozwoliłam odpowiedzieć sobie za nas wszystkie. Właśnie o to tu chodzi żeby nie być samotnym.

PRACUJĄCAMAMAO-my się nie znamy z innego forum? Jesteś na Netkobietach.?

Bywałam kiedyś na Netkobietach, ale jakoś nie podchodzi mi to forum. Czasem bywam na Divie. Szkoda, że mam daleko do siebie, bo fajnie mi się Was czyta i fajnie było by was poznać w realu:)

To popiszmy wirtualnie!!!

Hej, jest ktoś z Radomia? Mam męża i 2 letnie dziecko :)

Milego dnia:):)

jestem tylko na cafe..... pozdrawoiam i zycze miłego dnia.

zapraszam nawww.tylkozdrowie.hpu.pl probuje zalozyc nowe forum i nowa spolecznosc zbeysmy sobie pomagali zawsze mogli porozmawiac, zaparszam serdecznie do zarejestrwania sie ! i nawiazania znahjomosci, stworzmy nasza mala spoelcznosc

Ok,pracującamamo. To widocznie ktoś podobny do ciebie.

Gosieńko-bardzo bardzo szkoda że mamy daleko do siebie.!!!!

A ja " związałam" się z facetem, który po wyjściu na jaw jego długów, spakował manatki i pojechał pracować na to za granicę. Nie pytał się mnie o nic, zostawił z nieopłaconym jego mieszkaniem. Myśli, że będę czekała, bo być może wróci za pół roku...nie wiem. Nie wiem teraz czy chcę w takim pseudozwiązku na odległość tkwić. Samotność mnie dobija, nie mam tu znajomych, bo też się przeprowadziłam. MOże są jakieś kobitki z Raciborza, mam 44 lata i nadmiar czasu...

No niby tak - trzeba się starać, dbać o znajomości, poświęcić temu choć odrobinę czasu. Ok, ale co jesli ja się staram a w momencie gdy przestanę to nikt do mnie nie zadzwoni?! Przecież telefony, maile działają w dwie strony!!! Czasem mam dość tego jednostronnego "dbania" i dlatego potraciłam wielu znajomych. I nawet na kawę nie mam się z kim umówić!

linka 555 masz rację, ja tez ciagle dzwoniłam, zabiegałam, odwiedzałam, proponowałam....i co??! jak tylko ucichłam wszystko ucichło, stwierdziłam ze nie bede sie wpraszac, trudno

O widzę że nie jestem sama z takimi jednostronnymi znajomościami albo co się częściej zdarza z "interesowymi" zajomościami. Przyznam szczerze że coraz mocniej doskwiera mi brak jakiejś kumpelki. W tamtym roku przyjaźniliśmy się z mężem z dwoma małżeństwami,jeździliśmy razem na imprezy,wspólne weekendy ale w tym roku już tego nie będzie,bo obydwóm urodziły się dzieci...i klapa. Za oknem coraz zieleniej,coraz cieplej i coraz bardziej mi smutno że niemamy jakiś fajnych znajomych. Często zastanawiam się co ci ludzie robią ? Ileż można siedzieć w chałupie. Zachowują się jak stare pryki.!!!

czarny bez nie kumam za bardzo, co z tego ze im sie dzieci urodzily? wiadomo, ze nie beda teraz tak mobilni i dostepni jak wczesniej , ale to przeciez nie powod do zrywania kontaktow? a z tego co piszesz, to tak wyglada, oni maja dzieci to juz nie ma co z nimi robic bo sie z nimi nie wyjdzie. zmienia sie zycie, czasem trzeba sie dostosowac swoja droga to sie zgodze z tym ,ze z wiekiem ludzie "zamykaja" sie w 4 scianach. my tez jak kogos gdzies chcemy wyciagnac to jakis koszmar sie zaczyna. najchetniej kazdy by w domu z piwkiem i do siebie zapraszal ...

a może jest ktoś z łodzi?? Jestem mamą 10-latka no i czasem czuję sie samotna wsród ludzi.

38 lat, mąż 2 dzieci (9 i 5 lat) w codzienności brakuje mi kogoś do pogadania i zrobienia czegoś nie "samemu" zaczynam chodzić na fitness( trochę ciałka do zrzucenia) może ktoś się przyłączy, w planach mam też odkurznie rolek - jest ktoś chętny do przyłaczenia się

sprawdź tu http://j.mp/romans-milosc-flirt-randka

Witam i odświeżam temat..jest ktoś do pogadania?

a kto pyta?