Moj dwulatek nas bije

Już nie wiem co robić z naszym dwulatkiem. Ilekroć jest coś nie po jego myśli; zabrana zabawka, krzywo zbudowana wieża, powiedzenie „niewolno, uderzenie się noga w ścianę jest automatyczna agresja z jego strony i leci z rękoma na mnie lub na męża. Zwykle stara się uderzyć w twarz z tzw plaskacza. Próbowałam naprawdę wszystkiego. Tłumaczymy, mówimy że nie wolno, że to boli, ignorowałam, szarpałam, wrzeszczałam, energicznie wyprowadzałam z pokoju, oddawałam (oczywiście delikatniej). Wszystko na nic. Mały jak bił tak bije. Trwa to już parę miesięcy i synek jest zupełnie niereformowalny. Może ktoś miał podobny problem. Co robić. Nie mam pomysłu. Teraz doszło do tego, że potrafi w nocy obudzić się i tylko dlatego że go spokojnie uspokajam, żeby mógł zasnąć obrywam z automatu po twarzy z całej siły małych rączek.

u nas tez dosyc dlugo to trwalo ale przeszlo.

widocznie mało dosadnie mu mówiłaś że się tak nie robi, dwulatek szuka granic, bada jak daleko się może posunąć, a Ty mu tych granic nie pokazujesz skoro pozwalasz się bić po twarzy... poczytaj jakiś poradnik, nawet może być super niani albo Tracy Hogg, one mają sposoby na bunt dwulatka. to normalny etap w rozwoju ale wszystko ma swoje granice, bicie rodziców to już przegięcie...

A bez przemocy sie nie da?:( Czasami na prawde nerwy sa na wyczerpaniu ale ciagle wierze ze jakims cudem przestanie to robic...

moj robi identycznie jak twoj , tez ma 2 latka. u nas jest stanie w kacie ale to tez nie pomaga. :( mysle, ze samo przejdzie.

Moja ma 3 lata i nigdy mnie nie uderzyla

Moja córcia miała krótki etap bicia, pomogło trzymanie za rączki wzdłuż boków, do skutku. No i tłumaczenie.

ja znam sposób w 100% skuteczny, pojął go mój półtoraroczniak - pewnie nie ma takiego słowa :P za każdy taki numer wstawiaj go do kącika.Słyszałam pewnie o karnym jeżyku z super niani?? Ja brałam syna, siadał w kąciku ( oczywiście się szarpał ze mną), przytrzymywałam rączki przez półtorej minuty ( czyli tyle ile wynosi wiek dziecka). POtem go puszczałam, pokazywałam palcem i mówiłam bardzo stanowczo, że tak nie wolno robić. Pojął w dwa dni!!!! Teraz zdaża mu się także nas bić, ale jak tylko się zamachnie to mówię "pójdziesz do kącika" i działa. Dzieci muszą mieć granice a ja jestem z tych matek , które uderzą dziecko - klapsy dla mnie to ostateczność, ale nerwowa jestem i nie dam małemu nas tak traktować. Powodzenia

Przejdzie mu. Spokojnie i absolutnie bez przemocy. Nie pokazuj jak bardzo to Cie "rusza". Najbardziej "zaboli go" ignorancja i brak uwagi. Z czasem zrozumie ze takie zachowanie nie przysparza mu zadnych atrakcji. Powiedz tylko: mamie jest przykro. To boli. Nie wolno. I odwróć się od razu. Staraj się unikać "ciosów". Kiedy już widzisz, że jest zły usuń się, odwróć jego uwagę. Podobno "karny jeżyk" tak naprawde działa dopiero na starszym dziecku - bo chodzi o to by dziecko się uspokoiło i możnabylo z nim spokojnie porozmawiac, wytlumaczyc. A nie po to by ukarac - bo nie robienie czegos z obawy przed karą jest czyms innym niz nie robienie tego bo wiem ze to złe. Głowa do góry. Rób swoje. A jak sie denerwujesz wyjdz na chwile do drugiego pokoju.