Dzisiejsza rzeczywistość

Życie w dzisiejszym świecie bez alkoholu, psychotropów i innych ucieczek jest nie do zniesienia.

współczuje Ci Twojego życia

nie dla wszystkich :)

Raz w tygodniu trzeba wypić, bo inaczej się trudno wytrzymać :( Ja tak mam mimo że potem 3 dni choruję...

Większość tak ma. Zauważyłam, że prawie każdy znajduje sobie jakąś formę ucieczki, jedni alkohol, inni narkotyki, leki, internet i gry, książki itd.

A niektórzy chowają się pod koc i udają, że ich nie ma:).

Dziękuję za wyrazu współczucia, mam nadzieję, że szczere;). Szczęśliwy ten, kto nigdy nie odczuwa bólu świata.

Rozumiem używki...ale od kiedy czytanie książki to ucieczka? Mam wegetować chłonąć tlen z powietrza by nie uciekać od rzeczywistości?

bólu? Weź autorko uśmiechnij się wyjdź do ludzi i nie narzekaj część problemow zniknie

Ja wchodzę na kafeterie i jak widzę taką bandę tłumoków to od razu żyć mi się chce :D

Pozdrawiam :) Bądź sobą i nie roztrząsaj za dużo sensu życia...

dlaczego alkohol traktujecie jako ucieczkę? to jedynie rozrywka 9nie pisze o patologii], nie chodzi o znośność życia, ale rozrywke :O

kafe to jak narkotyk

Tak, można czytać książki tonami, żeby nie myśleć o tym, co jest np. za oknem i zajmować się życiem bohaterów;). Forma ucieczki, tylko znacznie mniej szkodliwa.

Mozna tez sobie kupic lody tiramisu :)

mmm..dzis jadłam czekolade o smaku tiramisu:P

Lody tiramisu to nagroda za wykonanie trudnej misji w ciągu dnia.

I podejrzewasz wszystkich dookoła o uciekanie do świata książek/alkoholu itd? Nie przesadzaj, można sobie życie w dowolny sposób urozmaicać, ale nie oznacza to ucieczki.

Pewnie masz rację, o ile ktoś ma umiar w tym wszystkim, to wtedy tylko urozmaica.

I właśnie większość ludzi ma umiar ;)

Możliwe, tylko ja się pałętam, ta zagubiona owieczka;). Wszyscy wkoło świetnie sobie radzą, a kolejka do psychiatry na 3 miesiące do przodu we wszystkich poradniach.

Wiesz....kształcę się w tym kierunku, więc wyganiać ich z tych kolejek nie będę :P A tak całkiem poważnie, ludzie zawsze mają swoje większe lub mniejsze problemy, czasem trzeba się od tego oderwać dla równowagi.

Wróżę Ci karierę, lekarzy duszy nigdy za wiele. Szczególnie tych z powołaniem.

Dzięki wielkie. Mimo wszystko wychodzę z założenia, że gdyby ludzie nie bali się iść do lekarza z małymi problemami nie było by tych większych. Jeżeli ktoś rzeczywiście ucieka od życia, nie radzi sobie to powinien iść do psychologa, kilka sesji, szczerej rozmowy i można problem rozwiązać, nauczyć się radzić sobie ze stresem, poukładać myśli. Tylko, że wciąż pokutuje przekonanie, że do psychologa chodzą tylko chorzy psychicznie (chociaż od chorób są wspomniani przez Ciebie psychiatrzy).

Chyba tylko ktoś bardzo ograniczony myśli, że do psychologów chodzą chorzy psychicznie. Życzę Ci, żebyś nigdy nie zasnęła w trakcie sesji psychologicznej.