proza życia...

jestem nieszczęśliwa ze swoim facetem. mam 23 lata 3,5 roku w związku, rok wspólnego mieszkania. Czuję się niekochana, nieszanowana. Po cudownych początkach przyszła proza życia. facet jest leniwy, nieczuły, sex z nim bez rewelacji, w zasadzie w ogóle nie mam już ochoty na sex. koncze pracę o 16;30 w drodze do domu robię zakupy, gotuje jakis szybki obiad, on wraca o 18stej, jemy, wymieniamy kilka zdań dotyczących dnia codziennego, następnie on włącza swoją debilna gre na komputerze i ,,nie ma" go do ok.23 -24. Ja w tym czasie często wychodze gdzies ze znajomymi, oglądam cos w tv, sprzątam, albo zwyczajnie bezsensownie snuje sie po domu...mniej wiecej tak wygląda większość dni. w weekend czasem gdzieś wyjdziemy razem, głównie z jego znajomymi, bo on moich nie lubi...W domu sam od siebie nie zrobi kompletnie nic, o wszystko musze go prosić i to po kilka razy (np. żeby umył naczynia). czasem po prostu nie mam już sił do tego wszystkiego. przerasta mnie to. Napisałam na kafe, bo chciałam poczuć ulgę...

up

To może zacznij od określenia swoich wymagań. Co dokładnie chciałabym zmienić (nie mów, że wszystko, wszystkiego się nie da)

chciałabym, żeby poświęcał mi więcej czasu, żeby na nowo rozkochał mnie w sobie...no i żebyśmy wspólnie dbali o dom ( sprzątanie, gotowanie, rachunki)

To z nim porozmawiaj. Poza tym...może pograj z nim na komputerze?