mam problem natury psychologicznej

otóz za 3 dni wyprowadzam sie do innego miasta, opuszczam rodzine, ide na studia. bede mieszkac z obcymi ludzmi. Chciałam tego :( mialam dosc domu i kłotni, beznadziejnej atmosfery teraz jak o tym mysle to wiem ze mimo wszystko bede tesknic za domem i az rycZec mi sie chce :O z jednej strony wiem, ze pragne czegos innego, odmienic swoje zycie, poznac ludzi, korzystac z zycua ale z drugiej to najchetniej pozostałabym w fotelu z kafeteria przed oczami. wiem, ze tak nie moge zrobic bo zmarnuje sobie przyszlosc,..

woj.jestes?

nie bój rzaby

a czemu pytasz z jakiego?

Na początku będzie strasznie, ale jak tylko poznasz kogoś to przestaniesz się martwić.

moze slaskie?

nie, nie slaskie. troche wyzej. nie chce ujawniac..po co :(

Przeżywałam to rok temu oo kochana uwierz :) Ludzie których spotkać na studiach będą Cię doskonale rozumieć bo każdy ma ten problem. Ja też marzyłam o życiu studenckim w liceum .. a jak doszło do wyprowadzki to ryczałam jak głupia..

ehh chcialabym poznac fajnych ludzi...ale jestem troche niesmiała :O to znaczy na poczatku, potem zawsze sie jakos kreci. boje sie ze kazdy bedzie mial swoja grupke a ja bede sama