Pogoniłam dziada !!!

Ciężko mi i muszę się wyżalić. Byłam z kimś od pewnego czasu-nie za długo ale też nie krótko.Koleś miał trudny charakter,wiecznie się czułam gorsza jakaś.Ciagle według niego byłam albo idiotką,albo mała dziewczynką,albo byłam smieszna albo żałosna.Zero wsparcia w chorobie,podczas pobytu w szpitalu itp.itd.Kilka razy prawie odchodziłam ale wciąz wierzyłam,że się zmieni..Dziś po raz kolejny przegiął i znów zamiast wsparcia było wyzywanie,że jestem jak dziecko,że taka i owaka.Że ciągle tylko mam pretensje,żale i roszczenia.Coś we mnie pekło.Powiedziałam,że to koniec i wystwaiłam za drzwi.Smutno mi :(

a mialas pretensje? a zachowywalas sie jak dziecko? jak czesto mowilas o swoich problemach?

Dobrze zrobiłaś. Nie ma sensu takiego czegoś tolerować i dalej ciągnąć, bo później możesz tego gorzko pożałować. :)

Brawo !jestem z Ciebie dumna

rozumiem Ciebie doskonale i tez chce byc taka stanowcza jak Ty. Bedziesz dla mnie wzorem na najblizsze kilka dni

Własnie,że nie.On miał ciagle jakies pretensje do mnie a ja się starałam.Taki wampir energetyczny i tyran.Jak coś odwalił i było mi przykro to nie miałam prawa bo ciagle jeczałam tylko i miałam pretensje.Byłam zawsze dojrzała-chyba bardziej niż on.No ale ciagle byłam zła dla niego.Ciagle nie tak.Jak byłam miła,cos fajnego zrobiłam na kolację i sexy bielizna-to było co zrobiłam,że się przymilam i musiałam się tłumaczyć.Jak udwałam dystans-to awantura,że go olewam i jestem zimna suką.dzis też potrzebowałam wsparcia to zamiast tego kolejna awantura-miałam dość!