Czy jestem sama?

Czy to depresja, nerwica, nie wiem. Jakos tak wszystko od pewnego czasu dziwnie sie uklada, albo to ja jestem dziwna i moze cos z moja glowa jest nie tak.Moze potrzebuje pomocy, nie wiem, pare razy jej szuklalam u mojego meza niestety jej nie znalalam. Jak mowie ze mi zle, ze jest nie dobrze, to jest z jego strony twierdzenie z wielkim krzykiem i oburzeniem: Jak moze byc Ci zle, mamy dom, siebie cudowna córke,ktora ma 3 lata za rok pojdzie do przedszkola a Ty pojdziesz do pracy.No wlasnie do pracy? ja mam isc do pracy po tak dlugiej przerwie, nie wiem jak to bedzie boje sie, chcialabym isc i sie nie bac, nie wiem czego sie boje. Zawsze mam jakes czarne scenariusze, juz myslew co bedzie za rok czy 2 lata.Wszystko musi byc zaplanowane na przod, rachunki z kilku tygodniowym wyprzedzeniem czynsz, prad te podstawowe, zeby na nie nie zabraklo(choc w rzeczywistosci nie zabraknie), ale ja tak lubie wszystko na przod zaplacone, porzadek wszedzie,samochod zatankowany zawsze na full zeby nie zabraklo.Wszystko musze miec lepsze,nowsze, choc nawet gdy mam to i tak jest zle i tak jestem gorsza caly czas gorsza od wszystkim.Podobno ładna, szczupla, zadbana, ale ja i tak wiem ze jestem brzydka i gruba. Czemu tak jest, czemu wszytskiego sie boje, planuje na przod.Na swieta jedziemy do rodziny rodzicow,a ja juz mysle co spakowac co zabrac w co sie ubrac co dokupic zeby super wyglada, choc i tak wiem ze jak kupie cos super ekstra to i tak super wygladac nie bede. Wszystko jest złe, źle, okropnie.Najlepiej usiasc w lazience i plakac. Brak rozmowy, siedzenie w domu doprowadza mnie do szalu, a niby wszystko mam. A nie mam nie mam na nic odwagi. Wesola przy znajomych rodzinie, a w glebi duszy sama, lubie usiasc i plakac.

strść te wypociny w jednym zdaniu bo nikt tego nie przeczyta

Jak ktos nie chce, badz nie umie czytac nie poprostu nie czyta, ja chcialam sie wygadac, napisac co mi lezy, co siedzi w mojej glowie.

janusz2008 :Baby to Ty masz w nosie!

Jak nie rozumiecie to nie piszcie...

Ja proponuje już dziś poszukać psychologa i iść porozmawiać. Sama nie jesteś w stanie ogarnąć tego co się z Tobą dzieje, to jak ktoś inny ma pomóc? Idź do specjalisty. Od tego są, żeby się poradzić jak sie nie daje rady z sobą i swoimi myślami