Nie da się tak żyć!!!

Jestem rok po rozwodzie, poznałam faceta lecz nie przypadl do gustu mojej mamie. Stawia wszystko na ostrzu noza. Nie akceptuje że sie spotykamy. Co wiecej, twierdzi że teraz ona bedzie decydowac z kim będę. Po rozwodzie zostalam w domu u rodzicow. Tak nie da sie żyć. popadam w depresje, matka jest zlowrogo nastawiona. Nie wiem co robic, nie stac mnie na to zeby wynajac mieszkanie.:( Nie chce chlopakowi mowic o problemie dosadnie bojac sie ze od poczatku sie uprzedzi do rodzicow. Moje argumenty jej nie przekonaly, nadal tkwi przy swoim. Kazde moje wyjscie jest komentowane....a ja chce zaczac zycw koncu po trudnym okresie w moim zyciu....jak z nia rozmawiac, co robic???

wyprowadz sie do chlopaka

gdyby to bylo takie proste...to juz dawno bysmy mieszkali razem

masz pracę? chłopak ma? zamieszkajcie razem gdzieś, może wyjedźcie...

Czy myślisz, że te 5 linijek skrótu, które uznałaś za swoje całe życie, pomogłoby psychologom ? :{

myslalam juz o tym, ale wyjazd chyba odpada, on jest rowiniez po przejsciach i ma syna, nie zostawi go:(, ja bardzo chcialabym sie usamodzielnic i w koncu poczuc sie bezpieczniej

nie!!!! ale co mam pisac 15 stron, ktorych nikt nie przeczyta

Gdybyś napisała 15 stron, to nie musiałabyś odpowiadać na każdą propozycję pomocy typu : "izi girl masz pracę? chłopak ma? zamieszkajcie razem gdzieś, może wyjedźcie..." albo opisywania po kawałku swojego i jego życia tj. np. "on jest rowiniez po przejsciach i ma syna, nie zostawi go , ja bardzo chcialabym sie usamodzielnic i w koncu poczuc sie bezpieczniej"

Uwierz, ja mam jeszcze bardziej przejebane.