Czego chcieć więcej...(?)

Zaczęłam w tym roku studia.. wyjechałam do innego miasta, z dala od domu.. nagle okazało się, że wzbudzam zainteresowanie płci przeciwnej.. od początku studiów już paru chłopaków chcialo się ze mną umówić. dokładnie było ich 6, więc przy moim marnym życiu towarzyskim, gdzie na imprezę wychodzę raz na miesiąc albo rzadziej to chyba nie jest mało, a wiem, że zainteresowałam tez paru innych np z kierunku, ale nie zapoznawali się ze mną. jestem na wydziale, na którym raczej znajomych się wiele nie nabyje. mniejsza.. nie chodzi o to, że się chwalę, bardziej podkreślam moje zdziwienie tym zainteresowaniem. Prawdziwy problem tkwi jednak w tym, że każdemu odmawiam, każdego spławiam i co więcej, wolałabym tego zainteresowania nie mieć, bo nie wiem co mam odpowiadać na takie propozycje.. a nie probuję niczego z nikim, bo .. od 3 lat jestem zakochana w jednej osobie.. i nie mogę o nim zapomnieć .. nie mogłabym być teraz z nikim poza nim. na dobrą sprawę nie porzebuję związku. ale ta niespełniona miłość, bardzo mnie boli :(

Wiesz widocznie wygladasz na łatwą...Tylko takie ciesza sie takim "wielkim" zainteresowaniem....Pieknych i mądrych kobiet faceci się boją.

hm. no wlasnie o to chodzi, że oni się mnie boją. dziewczyny mnie nie lubią. chłopaki z kierunku nie odważają się podejść, tylko spoglądają. dowiedziałam się ostatnio, że oceniali dziewczyny na kierunku i byłam w pierwszej trójce (głupota kompletna takie ocenianie).. no i .. nie wiem, czy to zmieni twoje zdaine, ale.. jestem dziewicą jesl o to chodzi. a te zaproszenia to takie hmm.. normalne? na spacer, na kawę itd. ale nie mogę , nie moge się przelamać i przekonać do żadnych spotkań. mam wrażenie że jestem w patowej sytuacji.

oj przełam się dziewczyno, i zacznij się umawiać, korzystaj z młodości. będziesz cały czas myśleć o tej osobie,aż ci życie ucieknie w końcu

wiem, właśnie się tego boję.. chodzi tylko o to, że.. no nie wiem, nie mam ochoty? nie chce mi się nawet mysleć, że musialabym z kimś gdzieś wyjść. zmuszać się, chociaż to wcale nie są złe chłopaki, tylko tyle, że nie czuję potrzeby bycia z kimś. a osoba którą kocham, niestety jest zajęta, a mogłam z nim być, tylko wtedy nie wierzyłam w swoje siły , bo od zawsze jestem niepewna siebie i go straciłam, bo przyszla druga dziewczyna, ktora podjęła zdecydowane, pewne kroki i jest z nią do dziś ;((

Spotkać się.. nie na siłę, ale po prostu miło spędzić czas. Co Ci z tego wzdychania za jednym, który Cię nie chce? Baw się. Nie warto latać za kimś, kto nas nie kocha.

ale czy ja za nim latam? nie latam.. nigdy nie rozmawialismy o nas, dlatego to się tak ciągnie pewnie w moim przypadku, ale zostawiłam go, bo chcę żeby był szczęśliwy, więc nie wchodzę mu w paradę. A co do spotykania, wiem , ze wlasnie mlodzi ludzie po prostu od tak się ze soba spotykaja, bawia sie.. ale ze mną jest taki problem.. ze ja muszę zaufać, poznać kogoś poprzez codzienne sytuacje, spotkania w gronie znajomych, żeby móc się przełamać, albo własnie się znow zakochać. to nie może być kwestia jakiegoś sprawdzania. dla mnie zawsze takie umawianie się było bardzo sztuczne. czlowieka sie poznaje w trakcie zycia, a nie aranżuje spotkania.

widzę, że nie da się pomóc

:)

Tobie nie da sie pomoc. ;) Dziewczyno korzystaj z zycia. Tego kwiatu to pol swiatu.