mam 23,brak faceta a myśli o rodzinie.

może wyda wam się to śmieszne,ale wczoraj miałam trochę czasu na przemyślenie co robię i jak wyobrazam sobie najbliższe lata. za pół roku stuknie 24lata,ja studiuje i jeszcze parę lat mi to zajmie. nikogo ciekawego właściwie nie poznaje,bo nie wychodzę,długo opłakiwałam poprzedni związek i nie wierzyłam,że kogoś ciekawego poznam. i tak myślę,że nawet jakbym kogoś poznała za jakiś czas to chciałabym parę lat być z tym mężczyzną,nacieszyć się związkiem i dopiero po paru latach dziecko. no ale co jeśli nikogo nie poznam aż do 30stki? wiekszość koleżanek planuje śluby,widzę,że się zaręczają,niektórzy już mają dzieci. A ja czuje się jakbym stała w miejscu. ma ktoś podobnie?