TO JUZ POL ROKU

trwania zwiazku na odleglosc... pol roku ktore moge uznac za stracony... bo jak inaczej.Tym bardziej ze widze ze jemu sie tam podoba to znajomi fajn, to pieniadze lepsze a jak mnie to drazni (mieszka ze znajomymi- jakie to ona jedzenie dobre robi, a dla mnie to nie ma czasu przez tel pogadac bo ciagle cos)...a ja w kazdy weekend mam takiego dola ze szok a ostatnio to nawet czesciej, ciagle jestem samotna.Nie mam sie komu zwierzyc... dajcie jakies cennene uwagi JAK PRZETRWAC TEN CZAS??? CZY MOZE LEPIEJ ZAKONCZYC TEN ZWIAZEK BO JA JUZ NAPRAWDE NIE MAM SILY?? w ogole to nie wiem czy moge pisac ze to jest zwiazek w takiej sytuacji... :(:(:(

Nawet na kafee..maja mnie w dupie :/

Jeśli on Cię olewa to taki związek nie ma sensu, widocznie spodobało mu się beztroskie życie. Ja jestem w związku na odległość ponad 2lata. Jakoś daje się znieść to, aczkolwiek coraz ciężej. W przyszłym roku będziemy chcieli razem zamieszkać.

najgorsze w związkach na odleglosc jest ten brak sexu :) reszta to chuj..

ja też w związku na odległość dwa lata. też w przyszłym roku najprawdopodobniej ze sobą zamieszkamy. przestała mnie już dobijać ta odległość. jest lepiej...przyzwyczaiłam sie. widujemy sie w weekendy.

Ja ze Swoim widuję się co drugi weekend :) A brak seksu nawet mi nie przeszkadza. Mam inne pasje ;)

cóż odpowiedz sobie co czujesz...

brak seksu można sobie potem nadrobić ;). wiem że go kocham więc nie rezygnuje z nas.

Najwazniejsze jest uczucie :) Z nim można wszystko przetrwać.