Małomówność-problemy.

Czesc jestem nastolatkiem w wieku 16 lat. Jestem osoba dosc spokojna, wiekszosc mi mowi ze jestem zabawny i spoko. Tylko prawde mowiac czesto jestem malomowny z czym mi bardzo zle. Sam nie wiem o czym gadac z innymi, z osobami ktorych nie znam, tym bardziej z osobami starsZymi. Nie potrafie rozmawiqc z osobami starszymi a jak sami mnie o cos zapytaja mam problemy z odpowiedzia. Czesto wpadam takie ' depresje' kiedy wgl nie mam humkru nic mi sie nie chce i nie chece mi sie nic robic. Jestem wtedy jak w duch. Bardzo mi zle z ttm da sie temu jakos zaradzic ? Z jedyna osoba, z ktora sie wspaniale dogaduje jest moja dziewfzyna z nia moge robic wszystko i o wszystkich rozmawiac. Z nia mam najlepsze kontakty, lepsze niz z moimi rodzicami. Z rodzicami ogolnie mam srednie kontakty malo z nimi rozmawiam a nawet bardzo malo, ale to jest tez moja wina nie znajduje czasu by siasc z nimi i sprobowac porozmawiac, w koncu to im zawdzieczam dafh nad glowa i utrzymanie. A wracajac do mojego problemu to chcialbym uslyszec pare porad co moglbym zrobic, a podejme sie kazdej proby, zebym mogl, potrawil rozmawiac z innymi normalnie. Podam przyklad: wakacje siedzimy na balkonie klai sie rozmowa a ja siedze cicho boje sie powiedziec co kolwiek i sam nie wiem co mowic, jak zaczac. Zawsze siedze i slucham a mi jest z tym nie przyjemnie. Jak byc bardziej otwartym o.czym rozmawiac i na jaki sposob, nie chce slyszec odpowiedzi typu badz soba etc. Probuje czasami sam zaczac rosmowy ale ciezko mi to.idzie po prostu jestem juz tak nastawiany psychicznie i jie potrafie sie przelamaf. Naprawde orosze o.pomoc.