Panicznie boje sie smierci

Nie wiem dlaczego, nie jest zlym czlowiekiem aczkolwiek kiedy mysle o tym,ze kazdego to czeka to popadam w strach :( Boje sie,ze nastapi to nagle i nie zdaze zrobic wielu rzeczy.Czy to jest normalne Waszym zdaniem? Moze to jest jakas fobia?

czego sie boisz? smierc to ukojenie,odpoczynek po ciezkim dniu(zyciu) smierc to cisza i spokoj ja sie nie boje

w miarę normalne, Ci którzy nie bali się śmierci nie przekazali swoich genów dalej ;-)

boimy sie nie tyle smierci ile naszego wyobrazenia o niej

jakaś nieteges chyba jesteś mnie taka wizja w ogóle nie przeraża. Jedyne czego się w związku ze śmiercią boję to bólu bezpośrednio ją poprzedającą, na przykład w wyniku choroby, wypadku itp.

lek przed smiercia jest całkiem normalny

Wlasnie ja dzieci nie mam,meza a nawet chlopaka.Dlatego tez boje sie,ze nie zdaze zalozyc rodziny...:( Ostatnio duzo o tym mysle,bo od jegos czasu mam nerwice, zle samopoczucie dzien w dzien ;/ W pracy zawroty glowy ciagle przemeczenie itd Boje sie isc nawet do lekarza zeby sprawdzic czy wszystko ok :( Nie wiem,ale przeraza mnie fakt,ze mnie juz nie bedzie.Dostaje ataku paniki na sama mysl :o

ale czemu sie boicie? jesli zyjecie jak dobrzy ludzie, nie krzywdzac innych i nie sprawiajac wiele bolu to nie ma sie czego bac

ale nie zalozysz to nie zalozysz co w tym strasznego? masz takie parcie na dzieci i meza??samemu tez mozna zyc moze kiedys poznasz tego jedynego a dzieci no z nimi roznie bywa mizesz byc tez wspaniala ciotka;) albo matka chrzestna

dlaczego się bać myślę że nie ma czego

pewnie ze nie ma:)

Pewnie, ze fobia. Lek przed smiercia to pierwotna, normalna sprawa, ale jesli przyslania Ci to radosc zycia, myslisz o tym ciagle, to mamy juz do czynienia z czyms chorobliwym.

Moze na meza nie,ale bardzo kocham dzieci.Wiekszosc moich kolezanek powychodzily za maz lub maja dzieci.A ja ta atrakcyjna zawsze usmiechnieta majaca powodzenie a nawet chlopaka nie moge sobie znalesc ;/ I boje sie,ze nie zdaze.Ze mnie pochowaja i nawet nie zobacze jak to jest miec kochajaca rodzine :( Podziwiam tych co sie nie boja naprawde...

hmm, skoro się boisz śmierci to pewnie zdrowy tryb życia prowadzisz itp? zero alko, fajek itp? nie bój się, nie bój - niektórzy chcą położyć kres swej marnej egzystencji, więc wszystko się równoważy w przyrodzie :)

to i tak będzie obojętna co zrobiłaś lub czego nie zrobiłaś. Będzie jedno wielkie NIC, koniec egzystencji Atomy wrócą do obeigu

No wlasnie..A po smierci co? Jest niebo pieklo czy totalna pustka i Nie ma nic..To tez mnie zastanawia.Powiem Wam,ze byc moze tez duzy wyply ma to,ze nigdy w zyciu nie bylam na zadnym pogrzebie.Rodzice mnie nigdy nie zabierali a teraz jakbym miala zobaczyc trupa to chyba odrazu bym padla na zawal :o

niebo i pieklo to my tu mamy na ziemi w chwilach radosci niebo w dramatach pieklo a potem nic juz nie ma i tyle

To mnie pocieszylas/les :o Ja chyba jednak wybiore sie do psychologa / psychiatry,bo to zaczyna byc meczace.W pracy jak tylko o tym pomysle to zaczyna mi serce walic jak oszalale oblew mnie zimny pot i ogarnia paniczny strach :( Poprostu boje sie samych mysli

a mnie to fascynuje moim marzeniem jest praca w prosektorium, czytam rozne fora np hcfor i ogladam zdjecia po wypadkach itp, wiem nienormalna jestem :D

nie jesteś wyjątkiem, to naprawdę dołujące ---------------------------------------------------------------- Więcej o życiu, religii i obyczajach w sondażach na www.podane.pl

też tak miałam i w sumie nadal mam tylko w mniejszym stopniu. Bywają dni że nie myślę o śmierci jak jestem czymś bardzo zajęta, ale jak mam za dużo czasu to znów nachodzą mnie te myśli i strach mnie paraliżuje, zastanawiam się kiedy i jak umrę, czy zginę w wypadku, doszukuję się chorób u siebie... Wiem że to nienormalne i często odbiera mi radość życia, niby wiem że należy z niego korzystać... Dlatego też panicznie boję się latania samolotem, katastrofy i każdy lot to dla mnie droga przez mękę, a pewnie umrę w chwili której się najmniej będę tego spodziewać :/

Temat założony kilka lat temu , mam to w dupie ! Po przeczytaniu waszych głupot domyślam się że jeszcze Boga nie znaleźliście . Jan Paweł II znalazł a księga sama się zamknęła :) w idealnym czasie ( tak zara ateiści wymyślą inną historyjke , bo to mógł być krzywy wiatr itp: hahahah) Śmierci każdy się boi , ale i tak żyjemy dalej nawet jak zginiemy ha !

ciekawe co nas czeka

Mam 11 lat. Zawsze się bałam śmierci, ale teraz zaczęłam się bardziej bać.Najbardziej boję się w śmierci tego czego nie wiem i bólu . Zwykle takie emocjonalne problemy załatwiam szybko sama, ale teraz to chyba coś poważniejszego.

Niektórzy się boją, a inni nie. Ogólnie nie należy się tego bać. Tak naprawdę boimy się wyobrażenia o niej. Człowiek wtedy nie cierpi. Ja też trochę się tego boję, ale staram się przełamać ten lęk. Głowa do góry, nie bój się, to naturalna sprawa, każdy z nas musi przez to przejść.

Śmierć to nic złego i nic strasznego, pod warunkiem że nie towarzyszy jej zbyt silny ból. Dlatego osoby umierające powinny mieć zagwarantowaną dostateczną ilość środków przeciwbólowych / znieczulających :) To jest najważniejsze. Niestety nie zawsze tak jest. Dlatego też w Polsce, wiele osób umierających np. na nowotwór, wiesza się.

W życiu każdej żywej istoty roślin-zwierząt chodzi tylko o przekazanie genów by nie wyginąć... Ewolucja genów to sprawiła że geny budują komórki, ciała, zachowanie ludzi a nawet całych społeczeństw... BY PRZEKAZAĆ GENY a życie np. 1000 lat nie sprzyja przetrwaniu genów, no chyba że ma się dużo dzieci... życie bardzo łatwo stracić

Dlatego ewolucja życia na ziemi postawiła na ilość w powielaniu się a nie a nie na życie wieczne... Ludzie albo inne organizmy żyjący wiecznie wygineli by dawno i niedostosowywali by się do środowiska, a dostosowanie się do środowiska to inaczej unikanie śmierci, lub głodu... poprostu ewolucja

Ewolucja genów i śmierć mają ze sobą dużo wspólnego, lubię o tym rozmyślać... Taki jeden naukowiec R. Dawkins fajnie to wyjaśnia w jednym filmie dlaczego umieramy... tak naprawdę komórki człowieka ciągle dzielą się a rozmnażanie się to poprostu najlepsza forma kontynuacji podziału komórek... tak więc ten kto się rozmnaża tak naprawdę nie umiera...

Ale co sie stanie z moim ,,ja,,... z moją swiadomościa? Niebyt, pustka, cos takiego jak sen, tyle że się już nie obudzę?