jak to czytać ?

A więc, wczorajsza rozmowa była długa. Być może nawet na drodze do pogodzenia, ale w nocy coś nie dawało mi spokoju, więc dziś rano zapytałem jej czy w takim razie może zorganizować jakieś wspólne spotkanie żebym poczuł się spokojniejszy. W odpowiedzi dostałem tylko "nie sądzę". A ona na to usłyszała, że o 23:00 jej rzeczy zostaną wystawione pod drzwi, i w tym samym czasie zacząłem ją pakować. Już nawet nie chodzi o to że ja jej nie ufam (co nie znaczy że ufam), ja po prostu nie mam już siły wyciągać pierwszy ręki.

I co? I dalej się tego trzymasz? Moim zdaniem to ona ma jakieś psychiczne problemy, nei żebym ją usprawiedliwiała, ale to jakaś neuroza chyba, A Tobie życzę powodzenia!

Trzymam się choć jest ciężko, bo wciąż jest we mnie uczucie, ale na pierwszy plan przesunął się już rozum. Chciałbym mieć 100% pewności że to co robię jest właściwe, ale nigdy tej pewności mieć nie będę, wiem to. Dlatego podjąłem taką decyzję i będę się jej trzymać. Jej reakcja natomiast pozwoli mi tylko potwierdzić słuszność tego co robię.

Skąd wiesz, ze pozwoli? (piszesz tak, jakbyś jednak tego nie chciał, ale to zrozumiałe).

Wiesz, cały czas gdzieś jest ta nadzieja... dlatego nie do końca tego chcę, rozum mówi mi jedno serce drugie. A skąd wiem, że pozwoli ? Znam ją na tyle, że jej duma, jej charakter nie pozwolą jej w tej chwili na to żeby przyjść, porozmawiać, przyznać się do błędów - to będzie znaczyło że ją znam i moja decyzja jest słuszna. Jeśli jednak zrobi inaczej, czyli przyjdzie do mnie, zacznie teraz walczyć o mnie - to znaczy że jej nie znam i z tej nieznajomości i niezrozumienia jednak oboje złe wnioski wyciągnęliśmy.... Ale teraz myślę co się stanie... w tej chwili za dużo we mnie złości i agresji żeby ocenić jak to będzie

Wpadliście chyba w jakąś toksyczną spiralę.... TY ją sprawdziłeś i dałeś jej tym samym pretekst, żebyś to Ty był winien (mimo że to ona umawiała sie na flaszkę). A z drugiej strony...chyba może mieć swoich własnych znajomych? Zakładasz od razu że chciała Cię zdradzić? Jakoś mało między Wami....hm... szczerości. Mam wrażenie, że oboje chcecie, ale jesteście zbyt dumni. Sama nie wiem, ale domyślam się, ze to niełatwe ;/

stać na mieszkanie samotnie?:D Ja bym taką osobę olała, kłamstwo ok, jakby szła najebać się do przyjaciółki a nie poświęca obcemu facetowi czas

tadam! mogę z Tobą jakoś pogadać ? To ważne!

Możesz. Ale co? Na mejla? Bo gg nie mam teraz.

Napisz proszę na gdanek2@gmail.com

ok, odezwę się.

Oj Marcinku .... a mieliscie sie rozstac w zgodzie.

Zabrakło siły na spokój... :(

No i co teraz ?

Chyba nic...