nie daję juz rady

wcz usłyszałam od chłopaka że jestem pierdolonym pustakiem i że nie może się na mnie patrzec,jak można tak upokarzać drugiego człowieka

nad czym się zastanawiasz? rzuć skur....

długo jestesmy razem mieliśmy sie pobierać.mam 30 lat,trudno zmienić życie,ale chyba rzeczywiście lepiej żyć w samotności. najgorsze że mamy wspólne mieszkanie samochód,w dodatku nie spłacony:(

trudno szanowac szmate co sie puszcza bez slubu

JA KAS MILUTKA OSOBA POWYZEJ

musze chyba udac sie do psychologa.żałuje ze nie zakonczylam tego związku po pierwszym upokozeniu jakie od niego doznalam

Musisz to przemyśleć, bo tak, jak ślub - rozstanie też będzie decyzją na całe życie. Ale nie licz na to, że to on się zmieni. Czasami warto zacząć wszystko od nowa, niż żyć w nieszczęściu. 30 lat to nie wyrocznia, ja mam 28, nie uważam żeby to miało jakieś znaczenie przy podejmowaniu takiej decyzji. Nie wyobrażam sobie, aby mój tak do mnie powiedział, nawet w żartach.

nie wiem dziewczyno na co ty czekasz?teraz cie tak traktuje , a co bedzie póżniej?;-)

ciągle się łudzę że on się zmieni powiedziałam kiedyś że jeżeli nie przestanie tak chamsko się do mnie odnosić,to będzie koniec. Przez jakis czas się hamował ale wszystko wróciło"do normy". jestem pierdolonym pustakiem,debilem,mam wypierdalac i takie tam. ale niech wypowie się ktos kto był podobnie traktowany w swoim związku.wiem ze troche ludzi tak zyje i nic nie zmienia

napisze ktos coś

znajdź kogoś, kto cię będzie szanował :) murarza jakiegoś na ten przykład.. :D