Odszukac sens- dół

Jaki jest sens- mam dola Witam... Mam 21 lat i wiem ze nikt tu nie zagladnie ale jesli z siebie tego nie wyrzuce to nie wytrzymam... Od 5 lat jestem z jedynym i tym samym chlopakiem, pierwsza i jedyna milosc... Naprawde baaardzo go kocham i ogolnie jestem z nim szczesliwa... Studiuje na 3 roku i dobrze mi idzie choc nie sa to moje wymarzone studia.. Koncza sie wakacje, a ja znow mam takie straszne wrazenie niedosytu, niespelnienia... Wiecie jak to jest? Kiedy wydaje sie wam ze wszyscy gdzies byli, cos przezyli a wy nic? Jak pomysle o ostatnich 4 miesiacach nie ma nic co utkwilo mi w pamieci, zadnych wspomnien, totalna rutyna... I wiem ze tak wyglada dorosle zycie ale ja tak nie chce... Wiem ze powinnam znalesc jakies hobby czy pasje ale uwierzcie probowalam... Sport odpadl, gotowanie lubie ale nie mam na to warunkow... Wszyscy pracuja maja swoje zycie a ja tkwie calymi dniami sama i ogladam na internecie wszystko co popadnie... Nawet moj chlopak ktory jest sportowcem i studentem nie zawsze ma dla mnie czas a jak juz go ma to najchetniej polozylby sie w lozku i ogladal filmy bo jest zmeczony, i na nic moje sugestie zebysmy cos robili, on woli lezec... A ja to robie calymi dniami... Pracowalam polowe wakacji a polowe chcialam spedzic jak na studentke przystalo.. Bawic sie, jechac na wakacje- nic z tego... Od kilkunastu dni nie chce mi sie nawet wstac z lozka, gdyby nie moj pies to do 20 bym lezala w pizamie, potem na chwile zobaczyla sie z chlopakiem i znow bym spala... Taki stan ze nawet posprzatac pokoju ni sie nie chce, wstac z lozka, nawet sie umyc rano... Nie mowie juz nawet o wyjaciu na basen czy nawet na zakupy... Totalnie nic, rodzice sie zloszcza co mnie jeszcze bardziej dobija i tak leze calymi dniami i leze, ekstremalne dno... Nigdy tak nie mialam i troche zaczynam sie bac... Czy ktos mi poradzi jak odzyskac i znalesc sen zycia? jak znalesc pasje, jak doceniac to co mam? Bo ja juz tego nie umiem...