to koniec?

Przeprowadziłam się ponad 300 km z mojego rodzinnego miasta do miasta mojego narzeczonego. Przedstawił mi się jako chłopak, który cierpiał całe dzieciństwo przez swoich rodziców alkoholików. Od samego początku czepiał się i wypominał mi, że nie jestem dziewicą, a ja jestem jego pierwszą kobietą. Raz z tego powodu wyzwał mnie od dziwek i kurew, ale przyjechał mnie przeprosić i padł na kolana. Wybaczyłam... Potem całował się z inną kobietą i tłumaczył się tym, że chciał zobaczyć jak to jest, ale dalej się nie posunął... Gdy jechałam do szpitala, bo poroniłam dziecko w szóstym miesiącu powiedział, że ze mną nie pojedzie, bo chce się wyspać i kazał mi zadzwonić po jego matkę. Mieszkamy razem, ale ciężko jest się nam utrzymać. On ciągle bluźni, krzyczy na mnie i na swoją matkę. Byłam dzisiaj u niej i powiedziała mi, że gdyby mnie kochał to nie zrobiłby tylu rzeczy, tylko mnie szanował i że mam się zastanowić czy to ma sens... Nie wiem czy ona mówi to, bo mnie nie lubi czy ze szczerego serca. Kocham mojego narzeczonego, ale postawił mnie w takim świetle jakby przeze mnie nie ukończył studiów, poszedł do pracy, bo naciągnęłam go na mieszkanie i dziecko... Zastanawiam się czy to ma sens..

to nie ma sensu. to dopiero początek jego złych zachowań. pakuj się, jeśli nie chcesz być bohaterką "dlaczego ja".

Jeżeli to nie jest prowo, to zostaw go, bo będzie jeszcze gorzej.

to nie jest prowokacja.

No coś mnie trafia jak czytam takie rzeczy. Skąd się biorą takie głupie kobiety? Ty się jeszcze zastanawiasz, czy to ma sens? Przecież dał Ci już wystarczająco dużo powodów, aby uciekać jak najdalej. Zostaw śmiecia - chyba, że chcesz potem wchodzić na forum i się wypłakiwać jak to Cię mąż gnębi. Jak wybierzesz takie ścierwo, to będzie tylko twoja wina.

:D