on nie ma dla mnie czasu

Wystarczy że spotkamy się w jakiś dzień w weekend w tygodniu nie musimy. Kiedyś tak nie było, pragnął mnie mieć blisko przez cały czas. A teraz już nie, często wydziera się na mnie jak mu mówię że powinniśmy się częściej widywać. A on krzyczy i rzuca słuchawką za parę dni znów się kontaktuje i tak cały czas. Jest dla mnie całym Światem, rozmawiałam z nim wielokrotnie, ale już brak mi sił na to. Co o tym sądzicie czy ktoś jest w podobnej sytuacji?

Ma inną. Przykro mi.

możliwe, bo zmienił pracę, poznał tam kogoś, może i zakochał. Dlaczego mnie oszukuje, czy można być aż tak podłym człowiekiem?

Nie wygląda to za dobrze. Bo przeciez związek ludzi zmierza ku temu, żeby razem żyć, mieszkać, a to wiąże się z tym, że widzicie się co dzień.

No wiem, mamy niby zamieszkać za rok razem, ale wciąż mamy ciche dni, wciąż słyszę przykre słowa. Jest mi źle z takim człowiekiem. Boję się rozstania i samotności, boję się żyć bez niego i on o tym wie bo kiedyś mi to powiedział w kłótni. Kocham go i boję się życia bez niego, że sobie nie poradzę, że zwariuję, że już go na zawsze stracę. Ze będzie miał inną, że się zakocha, że nie znajdę już nikogo. Boję się, jak sobie z tym strachem poradzić? Jak to przetrwać?