Co robić?:((

Jeśli on robi Ci wojny "ot, tak sobie", to lepiej zakończ tę znajomość. I to jak najszybciej. On Ciebie nie szanuje. I raczej już się tego nie nauczy. Szkoda czasu na takiego "pacjenta"...

Bolton a ja piszę ze swojego doswiadczenia. U mnie nic sie nie zmieniło na lepsze, to co mnie meczył, męczy mnie nadal, stałam się tylko bardziej obojętna.

Wiesz, że to nie przetrwa. Ale nie potrafisz zerwać. Dobrze rozumiem?

Wiem. Tylko najgorsze jest to, że nie potrafię z nim zerwać:(( Zdarzały się nam rozłąki, ale zawsze wracaliśmy, tzn ja wracałam, bo wypisywał mi, że nie ma po co żyć i takie tam.. Byłam głupia wierząc w takie coś. Boję się, że tym razem może być tak samo (że wrócę) .

Tak, dobrze rozumiesz niestety:(

Nie byłaś głupia "wierząc w takie coś". Ja też kiedyś "takie coś" pisałem...

I pisałeś to serio? Bo nie sądzę

Zerwiesz - będziesz cierpieć "raz, a dobrze". Ale to minie... Zostaniesz - będziesz cierpieć bez przerwy. Nieustannie. Do gorzkiego końca. Tego związku. Albo twojego...

Pisałem najpoważniej, jak tylko można. Jak kompletnie zabujany facet...

Jak on mi tak pisał to wróciłam i do teraz mega żałuje. Następnego dnia zapytałam mu się czy na prawdę chciał coś zrobić odpowiedział, że nie... Po prostu byłam załamana. Nie wiem dlaczego nie umiem powiedzieć ''To Koniec'' :(( Sama na siebie jestem wściekła. Dużo razy pytał mi się czy chce zerwać.. Bardzo chciałam i chcę ale zawsze odpowiadam, że nie:((( To jest straszne!! :(

Ty po prostu kochasz tego swojego "pacjenta". A on jest zwykłym ... I na tym polega dramat.

Ale jak po prostu zerwać raz na zawsze i nie wracać do tego ''bagna''... Ja nie wiem:(( Chcę być szczęśliwa, nie chcę się męczyć.. Jak na razie z tego życia nie mam nic a jestem młodą osobą..

Wyjście z tej sytuacji jest bardzo proste w teorii i okrutnie trudne w praktyce - zerwać. A potem zacisnąć zęby. I wyć. Wyć. Wyć. Wyć... A potem wybrać się do laryngologa i zacząć nowe życie. :-)

Hmm łatwo powiedzieć... W tej sytuacji napisać..

Byłem kiedyś w podobnej sytuacji. Mnie otrzeźwiły przecieki o tym, jak moja "ukochana" obmawia mnie za moimi plecami. Efekt był piorunujący. Tego samego dnia nastąpił koniec pieśni...

Tylko Ty potrafiłeś powiedzieć że zrywasz, a ja nie:(( Czasami nawet płaczę, bo tak się męczę, ale to widocznie nie daje mi takiej ''motywacji'' do tego by wziąć się w garść i w końcu to zakończyć.

Właściwie powinienem być jej wdzięczny. Wyleczyła mnie :-) Ale naprawdę doceniam tę osobę, od której się wszystkiego dowiedziałem. To był ktoś bardzo bliski mojej "ukochanej". Ją "zdradził", mi - pomógł. Samo życie...

Ja się niestety wyleczyć nie mogę.. :(

Widzę, że czara goryczy jest pełna. Brakuje tylko jednej kropli...

Mogę spytać, ile masz lat?

Dokładnie:(( Nie mam już sił:( Sory za zrzędzenie ale nie mam z kim pogadać tak na prawdę, wyżalić się, dlatego muszę to robić na forum..

17..

I dlatego tak bardzo to przeżywasz. To zupełnie normalne w tym wieku. Nie łam się! Wyjdziesz z tego! Stary chłop Ci to mówi...

Dzięki. Tylko może i wyjdę ale pytanie kiedy?? :( Ja już mam na prawdę dosyć:(

Może to i głupi pomysł, ale spróbuj przelać swoje uczucia na papier. Napisz do niego list. Wygarnij w nim wszystko. Od "A" do "Z". Bez litości. Wręcz mu swoje dzieło i odejdź. Niech w samotności je studiuje. Nie wdawaj się w żadne dyskusje. To łatwiejsze od konfrontacji twarzą w twarz. Może warto spróbować?

Hmm może masz rację. Tylko pewnie poszedł by za mną..

Przekaz powinien być maksymalnie prosty, jasny i klarowny. Żadnej sentymentalnej, łzawej, kobiecej grafomanii :-) Facet to istota prosta, jak konstrukcja cepa. Pamiętaj o tym! :-)

Wtedy wsiadaj na rower i znikaj. :-)

Hehe:) Hmm chyba spróbuje:)

Nie przepraszaj za zrzędzenie. Ty nie zrzędzisz. Zrzędzą stare babcie. A Ty jesteś siedemnastolatką. :-)