Motywujemy się wzajemnie w diecie!

-11.2kg!!!! (jest 75.3) bywacie tu jeszcze?

74.1. tak sobie popiszę ze sobą ;p

73,3. To już -13,2!

71.7. schudnąć w święta - tyle wygrać!

71,3

71

Mnie motywuje spadek mojej wagi:) i jak sobie wyobrażam w co wejdę jak juz schudne:D.

70,7. jakoś ciężej ostatnio idzie. ale do przodu ;))

70

69.2 ułehłehłehłe!

długo mnie nie było... 68,2. dziś poszłam pobiegać i poszło o wieeele lepiej, niż za czasów 80paru kg. samo zrzucenie wagi tyle dało...

było gorzej, było lepiej, jest 66,2

Moja nowa dieta kosztuje niewiele, bo polega na zmianie nawyków żywieniowych i zastąpienie ich innymi nawykami. To tylko cena ksiązki Charlesa Dunhigga „Siła nawyku. dzięki niej dowiedziałam się jak zmienić to co mi się nie podoba i jak przestać żyć od jednaj diety do drugiej. Po pewnym czasie człowiek myśli, że jest totalnym nieudacznikiem skoro nie radzi sobie z dietą.

Przyłaczam się z chęcią do wątku, bo to co ostatnio dzieje się w mojej głowie to jakaś masakra. Nie nawidzę siebie i swojego ciała i ciagłych głosów w głowie podszeptujących mi co mam jeść i ile. Jestm gruba, aż boję się wejść na wagę...i to prawda, ze słowo DIETA działa na mnie natychmiastowym efektem jo-jo. Nie chcę być juz na diecie, che żyć normalnie, jeść normalnie a nie być wielką góra śmieci. Tak się dziś czuje. Zaczynam już to porównywać z chorobą psychiczną, gdyż jestm opętana myśleniem o odchudzaniu a nic mi z tego nie wychodzi. NIe ma dnia abym o tym nie myślała, planowała co zjem. Jednak gdy wracam z pracy, jestem podle zmęczona i mam usprawiedliwienie by nażreć się czegokolwiek. Jestem jak świnia:( Jeżeli ktoś chce kontynułowac ten wątek i dzielić się swoimi wątpliwościami i wspierac się nawzajem - to super:)