czemu tak trudno

właśnie czemu tak trudno znaleźć tą odpowiednia osobę, zadaje sobie takie pytanie czy nie ciąży na mnie jakieś fatum. Nie mnie to oceniać ale jestem w miarę przystojnym facetem, jakoś zawodowo również odnoszę sukcesy, jak to się teraz przyjeło mówić jestem w miarę ogarnięty. Z charakteru, sposobu bycia też jestem normalny, czasem od moich koleżanek słyszę że takich facetów jak ja jest bardzo mało " takich dobrych" proszę tego nie przyjąć że mam niby jakieś wygórowane mniemanie o sobie. Czy jest to gdzieś zapisane że jedne osoby spotykają te osoby stworzone dla siebie od razu, a inni muszą na to czekać. Nie mam jakichś specjalnych wymagań co do tej osoby, nie musi być modelką hehe, ona dla mnie będzie najwspanialsza, co do pozostałych cech jak to się przyjeło mówić niech będzie " mądrą kobietą". Jestem w trakcie rozwodu, żadne to dla mnie pocieszenie ale nie z mojej winy. Czy ja tak naprawdę dużo chcę, chcę mieć kogoś kto mnie przytuli, kogo i ja przytulę, kto mnie pocieszy jak będzie zły dzień, będzie się ze mną cieszyć moimi radościami a ja jej. Będzie mnie inspirować, dawać te przysłowiowe skrzydła, będziemy mogli się oderwać do codzienności gdzieś uciec na dzień lub dwa, mieć udany seks, w przyszłości stworzyć rodzinę, mieć dziecko albo dwójkę. Będziemy się darzyć wzajemnym zaufaniem, zrozumieniem, szacunkiem. Czy to jest tak dużo, bo czasami mam wrażenie że nie którzy to mają a jednak nie potrafią tego uszanować, a może po prostu nigdy nie zaznali samotności. Jakie to wszystko jest szare i smutne bez tej drugiej osoby....