Kocham samotnosc .

mAM MEZA I dziecko i nie potrzebuje wiecej towarzystwa. wrecz inni ludzie mnie draznia. Nigdzie nie chodze do ludzi bo noe lubie.

I do tego mam jeszcze maly problem. Objawia się to głównie wydzielaniem gazów, nad którymi nie panuję. Denerwuje mnie, że niektórych to śmieszy. Wiadomo, od czasu do czasu każdemu sie zdarzy puścic przysłowiowego bąka, ale osobie która męczy się tak bez przerwy wcale nie jest do śmiechu. W bardzo wielu sytuacjach to utrudnia życie i często ratowanie sie poczuciem humoru już nie wystarcza. W moim przypadku stało się to jedną z przyczyn depresji i stanów lękowych np. w autobusie, w klasie czy na sali wykładowej. Miałam gastroskopie, badanie na helikobakter, brałam różne leki m.in.silimarol, espumisan,renie, - nic to nie dało.Każdy lekarz tylko odsyłał do innego specjalisty, albo wyśmiewał problem! W niewielkim stopniu pomogła mieszanka ziół od bonifratów (trzeba dużo cierpliwości).Byłam nawet u znachorki. W koncu poprostu przyzwyczaiłam sie, że tak już zostanie. Pracuję nad poczuciem humoru. Powodzenia w walce z megabąkiem, ja wywiesiłam białą flagę.

To pewnie przez to pierdzenie nie masz znajomych a oszukujesz się, że ich nie potrzebujesz :o

o pierdzeniu to nie ja.

nikt niue ma tak jak ja,.