Mój dylemat życiowy- co myślicie?

Witam, W wielkim skrócie. Jesteśmy małżeństwem od 3 lat. W lutym tego roku urodził się nam długo wyczekiwany synek(straciłam wcześniej 3 ciąże). Zaraz po ślubie poszliśmy mieszkać do teściowej, czyli męża mamy. Dom malutki bo w jednym pokoju teściowa, w drugim brat męża w trzecim my. Dwa miesiące po naszym ślubie zmarł tragicznie bart męża. Zaczęło się od tego momentu sypać, ponieważ teściowa wraz z swoimi dziećmi (resztą rodzeństwa męża) zaczęła/li nam dobitnie uprzykrzać życie co zmusiło nas do przeprowadzki do moich rodziców. Do tej pory pluję sobie w twarz, że od razu nie poszliśmy tu mieszkać bo mamy całe oddzielne piętro dla nas. Byłam głupia, ale czasu nie cofnę. W zasadzie to już prawie trzy lata tu mieszkamy, ale mąż nalega na powrót do jego rodzinnego domu, a wiadomo że trzeba teraz wysypać masę kasy na remont itd. A i ogólnie mówiąc, dom jest zaniedbany, dojazd taki po błocie, kamieniach... a szkoda pisać. I co ja mam teraz dziecko, i nie chcę tam wracać. Ja nawet nie wiem jak rozmawiać z jego rodziną po tych wszystkich krzywdach. Ale jestem szantażowana emocjonalnie przez męża. Ja od długiego czasu zastanawiam się czy się nie rozstać i mieć synka przy sobie i spokój. Wiecie, tu nie chodzi tylko o dom ale i o relacje, spokój, aczkolwiek teraz warunki mieszkalne są dla mnie znaczące. Dla porównania obecnie: -kuchnia, łazienka, jadalnia , jeden duży pokój i jeden mały. Z tym, że mieszkamy w domu z moimi rodzicami ale na innym piętrze. U teściowej: - malusienieczka łazienka, kuchnia, 'salonik' /przerobiony przez rodzeństwo męża, gdzie wcześniej był pokój zmarłego brata/, duży pokój teściowej i nasz mały pokój. Teraz mieszka tam tylko teściowa. Nie wiem, czy warto rozwalać związek czy brnąć w to i zacisnąć zęby żeby trzymać się razem. Kocham go i on mnie, ale ta sytuacja mnie przerasta. Napisałam to bo i lżej, a i jakoś tak może ktoś obiektywnie coś napisze na ten temat. -kuchnia

Ps. Dodam, mąż od lutego był bez pracy i cieńko było z kasą. Rodzice nam moi pomagają dużo. Teraz pracuje i się wycwanił żeby teraz wracać tam do jego domu/teściowej. Ale irytuje mnie to, że on nic kompletnie nie pomaga moim rodzicom w pracach koło domu. Wstyd mi za niego, a każdą wolną chwilę spędza w swoim rodzinnym domu robią cokolwiek.

Czy nikt nie potrafi mi doradzić?

a niby po co chce wracać ? stęsknił się za mamą czy jak ????