Powrót po rozwodzie

jak teraz wyglada Wasz zwiazek?

slyszalam o 3 takich przypadkach w otoczeniu.Jeden udal sie tym ludziom (sa razem ) a w 2-och totalna porazka.Tyle , ze kazda z tych kobiet zdecydowala sie na kolejne 2gie dziecko i zostala z dwojka teraz , jako samotna mama .A ex maz poszedl w sina dal . Ale czy to mozna wziac za jakikolwiek wyznacznik tej sytuacji, o ktorej piszesz ?

mysle,ze to nie jest wyznacznikiem:) poza tym chciałbym by wypowiedziały sie osoby, którym sie udało, ale opinie negatyne tez mile widziane.

chyba niewielu parom sie tak naprawde poraz drugi udalo, patrzac na ilosc wypowiedzi :-)

Nie mogę pojąć tego, że po rozwodzie można chcieć jeszcze do siebie wracać. To bez sensu... No, ale cóż nie byłam w takiej sytuacji, więc nie mnie to oceniać. Szczerze pisząc nie spotkałam się z takim przypadkiem w swoim otoczeniu.

Masz rację - szukaj potwierdzenia prawidłowości swojej decyzji i neguj wszelkie sygnały ostrzegawcze - to klucz do sukcesu. Aha - i dziecko - ono naprawi każdy związek (jak nie jedno to kilkoro). ;)

to nie tak jak piszesz,oboje chcemy do siebie wrócić, ale są obawy z 2 stron

znam jedną parę, wrocili do siebie po 3 latach są znow razem od 4 lat i nikt juz nie pamieta,ze oni wogle sie rozstali:)

Zadaj sobie jedno pytanie - czy ty chcesz wrócić do byłego męża. Jezeli tak to się decyduj szybko. Szkoda abyś swojemu obecnemu robiła nadzieje . Czym szybciej to zakończysz tym lepiej. Natomiast jeżeli nie chcesz albo sie wahasz to nie myśl o tym tylko układaj życie. Różnie możne być.

w końcu z jakiegoś powodu ten rozwód był

Z tymi powrotami po rozwodzie to jest różnie. Nie można generalizować. Każdy jest inny i inaczej przystosowany do życia. Każdy inaczej odczuwa i daje. To jak z puzzlami. Układasz i nic nie wychodzi. Przyjdzie ktoś inny i w 5 minut ułoży całą układankę. Ludzie czasem podejmują decyzję o rozwodzie bez zastanowienia, a później uświadamiają sobie że coś im uciekło i następuje gonitwa za króliczkiem. Tak łatwo jest się rozstać, a tak trudno naprawić zepsuty związek.

Miałam nie pisać. Ale co tam. Mój mąż był moim pierwszym facetem w moim życiu. To była taka wielka miłość z ogromnymi motylkami. Później dziecko, problemy finansowe, kłopoty z mieszkaniem i takie tam jak w życiu. Zaczęliśmy się oddalać od siebie, ciągłe kłótnie i nawet wyzwiska. Pewnego dnia za namową koleżanki podjęłam decyzję o rozwodzie. Konsekwentnie doprowadziłam sprawę do końca. Zostałam sama w mieszkaniu z dzieckiem. Ta sama koleżanka zaczęła mi truć o wyjściu do ludzi. No więc zaangażowałam swoją mamę w opiekę nad maluchem. Spotkania z mieszanym towarzystwem. Koleżanka na siłę ustawiała mi jakieś randki. Do niczego finalnego nie dochodziło na tych spotkaniach. Taka sobie kawa, wyjście do kina wycieczka w większym gronie. Pewnego dnia moja mama się zbuntowała. Oświadczyła mi, że dziecko jest moje a ona jest tylko babcią. Nie będzie poświęcała całego czasu na wychowywanie wnuczki. A tak naprawdę okazało się że to mój ex mąż cały czas się opiekował dzieckiem. Ale ja o tym nie wiedziałam Któregoś dnia wróciłam do mamy wcześniej i zobaczyłam go jak spał przytulony do dziecka na wersalce. Coś we mnie pękło. Czy przejrzałam na oczy, czy otrzeźwiałam ? Nie wiem. Wiem jedno. Nie słucham już rad walniętych koleżanek. Kieruję się swoim zdaniem i dobrze na tym wychodzę. Więc jedno co mogę poradzić tobie. Zrób to czego pragniesz, a nie to co ci ktoś podpowie. Żałuj swojego postępowania, a nie będziesz miała pretensji do innych.

Rozumiem Penelopo że wróciliście do siebie i że się wam udało. :)

Babciu na głupotę nie ma rady. Gdy ma się złych doradców. O szczęście trzeba walczyć. To tak jak z pielęgnacją małego dziecka. Nakarm, przewiń, ukołysz do snu. A dziecko otwiera oczka i patrzy na ciebie z miłością. Więc o tę miłość warto zadbać. Fajnie jest kochać i być kochaną. To daje siłę do tych trudniejszych problemów. Jesteśmy razem. Przeżyłam ponownie pierwszą miłość. Nawet mocniej ją odczuwam niż za pierwszym razem. Trwa. Mąż nie zmienił się. Jest jaki był. To tylko ja patrzę inaczej. Dorosłam.