dzis kolega wyznal mi,ze...

Od 5 lat przyjaznie sie z pewnym chlopakiem. Na poczatku znajomosci niezbyt przypadlismy sobie do gustu, potem jakos spisalismy sie na gg i okazalo sie, ze bardzo wiele nas laczy...w ciagu tych 5 lat bardzo zblizylismy sie do siebie,ja traktuje go jak swojego brata, wieemy o sobie praktycznie wszystko i zawsze mozemy wzajemnie na siebie liczyc. Problem polega na tym,ze ja od 1,5 roku mam faceta... w tym czasie moja przyjazn z wojtkiem nadal sie rozwijala,pomagalisy my sobie nawzajem w problemach itp. Moj facet nienawidzi wojtka, z wzajemnoscia zreszta. Niedawno mialam kryzys w zwiazku i zwierzylam sie wojtkowi, pomogl mi znalesc wyjscie z trudnej sytuacji,wspieral mnie. Teraz gdy jestem juz w miare szczesliwa z moim facet wojti zebral sie na odwage i dzis wyznal mi,ze od dluzszego czasu jest we mnie zakochany i marzy o tym aby ze mna byc lecz najbardziej pragnie mojego szczescia wiec jesli uwazam,ze moj obecny facet da mi to szczescie to on usunie sie w cien.... caly wieczor mysle o jego slowach... on tez nie jest mi obojetny, jest swietny jako facet... cd mojego mezczyzny to sama nie wiem czy to jest milosc..;(( smutno mi...