nie wiem co robić

opowiem po krótce swoja sytuacje... Od 3 lat jestem w stałym związku, mieszkamy razem, mamy plany na życie... A przynajmniej mieliśmy bo jakiś czas temu wywiązała sie ostra kłotnia, zakończona stwierdzeniem ze potrzbujemy trochę swobody. Doszedł do tego alkohol i od słowa do słowa zrobiło sie nieprzyjemnie. Pech chciał ze odezwał sie do mnie mój dawny znajomy, nic powazego, spotykalismy sie kiedys kilka razy, do niczego jednak nie doszło bo miał kogoś a potem kontakt nam się urwał. Teraz odnowił znajomosć, spotkalismy się ostatnio i boze, na samą mysl serce mało nie wyskoczy mi z piersi... Coś mnie trafilo i zwaliło z nóg, pocałowalismy się bardzo namiętnie, w życiu mnie chyba nikt tak nie pragnał i ja też tak nie pragnęłam, poczułam sie..... inaczej. Poszliśmy na długi spacer, długo z nim rozmawiałam, siedliśmy w moim samochodzie i było na prawde bardzo gorąco, patrzył na mnie tak pozadliwie, powiedział ze zawsze miał do mnie słabosc, nigdy mnie nie zapomniał, prawił mnóstwo komplementów. Jednak nie zrobilismy tego. Czułam się jak w filmie, nie umiem dobrac odpowiednich słow ale od tamtej pory bez przerwy o nim mysle, a on.... pisze do mnie, ze chce sie spotkac, ze myśli o mnie, o moich oczach itp. Co robic? Wiem ze pewnie dla wielu z was bedzie to głupie i zaraz zacznie sie krytyka ale ja prosze o rady bo na prawde nie wiem co robic

nikt sie nie wypowie?

on pragnie ciebie, ty pragniesz jego ale co dalej? moze byc tak, ze zrobicie to i okaże się nic poza podnieceniem nie było a zmarnujesz 3 lata związku... No chyba ze nie kochasz chłopaka.. z drugiej strony tez bym chciała poczuc takie pragnienie :)

a tylko pocałunki były czy coś jeszcze? napisałas ze do seksu nie doszło, ale jak daleko sie posuneliście? bo jesli daleko, to juz jest zdrada, pamietaj!

czuje sie zagubiona, wiem ze robie źle i z jednej strony mam wyrzuty sumienia a drugiej chce to robic nadal :(

podnosze