Ojciec alkoholik

Witam. Sama nie wiem czemu zdecydowałam napisać o tym na forum. Chyba potrzebuje to wszystko z siebie wyrzucić. Te wszystkie złe emocje. Jestem na pozór zwyczajną nastolatką. Kilka dni temu skończyłam 14 lat. Jednak jestem dość poważna jak na swój wiek. Odkąd pamiętam doświadczam traumatycznych przeżyć we własnym domu. Nikt z zewnątrz nawet się nie domyśla. Bo przecież jak to patologia w dobrze sytuowanej finansowo i połecznie rodzine? Lecz od pewnego czasu coraz trudnej jest mi 'grać'. Na palcach dwóch rąk jestem w stanie policzyć ile razy mój "ojciec" był trzeźwy w ciagu ostatniego toku. Najczęściej co wieczór są awantury. Z biegiem lat są coraz gorsze a ojciec jest coraz bardziej agresywny. Kiedyś bił tylko matkę, teraz rownież dostaje i ja. Nie potrafię bronić matki. Jestem tylko dzieckiem, nie mam szans z dorosłym mężczyzną. Ojciec jest doskonałym przykładem socjopaty, a życie z nim nie jest łatwe. Wmawia nam, ze awantury robimy my i to my go bijemy. Oczywiście swojego alkoholizmu też się wypiera. Sytuacja jest dość trudna. Moja mama od niedawna rownież zachowuje się nieswojo. Zamiast jak dawniej wspierać się nawzajem widzi we mnie drugiego wroga. Nie wiem czym sobie na to zasłużyłam. W moje urodziny powiedziała, ze najlepiej byłoby gdybym zniknęła. Mówi mi wprost, ze mnie nie cierpi. Nie wiem jak mam sobie już radzić. Nie mam w nikim oparcia. Chciałbym w swoim wieku nie doświadczyć tylu przykrych uderzeń. Co robić?

sie terapia dda ,mozesz porozmawiac w szkole z psychologiem?cos musisz z tym zrobic bo sie wykonczysz

Jak najszybciej.

Taak, ciekawe gdzie dziewczyna ma się wyprowadzić mając 14 lat... Po części Cię rozumiem... Masz może jakąś ciocię, wujka, z którymi mogłabyś o tym porozmawiać?

http://tiny.pl/h8qwm