Czy podobam się przyjacielowi?

Mamy po 21 lat i przyjaźnimy się od trzech. Na początku naszej przyjaźni spotykaliśmy się codziennie w klasie, a potem odwiedzaliśmy pod domach szczególnie w weekendy. Zwierzaliśmy się sobie, oglądaliśmy filmy etc. Była to prosta przyjaźń, bez jakiegokolwiek dotykania, czy kontaktu fizycznego. Trzymaliśmy się od siebie fizycznie bardzo z daleka - tak jakoś podskórnie to czuliśmy. Potem on zaczął chodzić z dziewczyną i był z nią półtora roku. On był w niej zakochany po uszy, był jak piesek podporządkowany dziewczynie, która była psychiczna. Ona mnie strasznie nie lubiła, aż w pewnym momencie 4 miesiące temu zabroniła mu się do mnie odzywać, co zresztą uczynił. Nie mieliśmy prawie żadnego kontaktu - jedyne, co to wypytywał się o mnie wspólnych znajomych, podczas gdy ja starałam się zastąpić go kimś w swoim życiu. Jednak jakiś miesiąc temu przyszedł do mnie, powiedział, że chce ze mną porozmawiać, przeprosił mnie na klęczkach i powiedział, że to się nigdy więcej nie powtórzy, że popełnił błąd etc. 2 tygodnie od tego momentu zerwali ze sobą, co bardzo przeżył. I wszystko niby wróciło do tego, co było wcześniej, ale zaczęły się dziać dziwne rzeczy: nawiązał się kontakt fizyczny. np. Kazał mi się położyć na swoim ramieniu, jak jechaliśmy pociągiem, a ja chciałam spać, ciągle mnie trąca w ramie i szczypie, jak chce bym na niego popatrzyła, patrzy się na mnie czasami tak długo, że muszę odwrócić wzrok i zaczął używać zdrobnienia mojego umienia. Nie wiem, jak to odbierać! Proszę pomóżcie! Ja ledwo zerwałam swój pseudo-związek, on zakończył poważny związek z dziewczyną, z którą chciał być na amen. Słyszałam, że cierpi z tego powodu i bywa bardzo smutny, bo ta laska go zdradzała i poniżała - np już jest w związku z innym - ale jak jesteśmy razem, to zawsze ma humor. Nie wiem jak odbierać jego dziwne zachowanie! Błagam, napiszcie, co to wszystko może znaczyć!