nie chce mi sie rano wstawać

nie chce mi sie życ już... nic mnie nie cieszy, zadnych perspektyw na przyszłośc, samotnośc, ciągły brak kasy i to duszenie wszystkeigo w sobie :/ nie chce zeby w koncu nadszedł ten moment obojętności bo wtedy koniec ze mna... nic tylko sie najebac jak swinia

ja też tak mam :(

czemu życie to tylko pasmo porażek i trudności przteykanych tylko chwilami szczęscia? ktoś odpowie: po to by docenić te lepsze chwile i by było bardziej wyjątkowe tak? a w dupe sobie wsadzcie te wasze rady skoro teraz na nic nie mam sił to po chuj mam żyć i męczyć sie. nigdy nie chce mieć dzieci, nie zasługują na taką karę jak życie.