Jak przestać się wstydzić facetów?

Z kobietami rozmawiam całkiem swobodnie, potrafię pożartować, a z facetami...Katastrofa, nawet krótka wymiana informacji z kolegą ze studiów to dla mnie stresująca sytuacja.

Tu padlo sporo infoermacji w temacie ;) http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=5579312

O, dzięki, zajrzę. :) Też niestety się rumienię jak diabli.

ja tylko raz ,przy takim starszym panu , ale teraz jest juz ok

rozumiem że nigdy nie byłaś w związku??

na zdrowie :)

Wstydzę się praktycznie większości mężczyzn, bez znaczenia, czy mi się podobają, czy nie. O ile inne kobiety lubią, jak zwraca się na nie uwagę, ja czegoś takiego nienawidzę, wywołuje to u mnie nieprzyjemne skurcze i modlę się, żeby osoba zainteresowana konwersacją dała sobie spokój. Przeraża mnie też męskie ciało i nie wyobrażam sobie jakiejkolwiek bliskości z osobnikiem płci przeciwnej (ale lesbijką też nie jestem, zaznaczam).

a bywa tak że Ci się jakiś facet podoba??

Nigdy. Miłość znam tylko z filmów i książek, nie miałam okazji jej doświadczyć.

Podobać to podobało mi się już wielu, ale zawsze to ukrywałam. Dlatego czasem byłam wręcz nieprzyjemna dla facetów, na których mi zależało.

krepuja mezczyzni, zaciska mi sie garlo i drgawek dostaje, poraliz, ci ktorzy mi sie podobaja, a ci co mniej to to jak sa pewni siebie i wygadani

tez nie lubie gdy ktoś na mnie zwraca uwage, okazuje zainteresowanie, mimo ze chlopakow mialam .. mysle ze to jakis uraz z przeszlosci tak Cie zniechecil,tak jak mnie albo mega niesmialosc

a masz jakiś znajomych ale facetów z którymi normalnie rozmawiasz?

A masz coś takiego, że podświadomie pragniesz, by ktoś zwrócił na Ciebie uwagę, a gdy już to następuje i ta osoba naprawdę się stara, zaczynasz uciekać i modlisz się, żeby się odczepiła?

Zaledwie kilku. Kuzyn, kumple z sąsiedztwa, ogólnie osoby, które znam i którym w miarę ufam.

Dylemat osob zakompleksionych. Z jednej strony pragna bliskosci z plcia przeciwna a z drugiej panicznie sie jej boja. Naprawde mi was szkoda bo wiem co to znaczy. :(

Musisz iść do psychologa i to dobrego.

chyba mnie mrówka jebnęła jestem zupelnie nieświadoma tematu

zielona a czego ogólnie sie obawiasz. Jeżeli widzisz faceta, uśmiecha sie i np podchodzi. Czego sie wtedy boisz, o czym myślisz??

Taki właśnie paradoks, który utrudnia funkcjonowanie. A co do sytuacji z przeszłości, przyznaję, że nie miałam zbyt łatwego dzieciństwa, bo i problemy w szkole, w domu, ale czy główną rolę odegrali tutaj mężczyźni? To raczej kobiety mnie skrzywdziły. Tylko raz, jako nastolatka, zostałam wyśmiana przez chłopaka ze starszej klasy, któremu wyznałam miłość. Pytanie tylko, czy mogło to wpłynąć jakoś na moją psychikę?

jestem nienormalną i zakompleksiona idiotką.Nie umiem myślec mam 15 lat i chory umysł

Nie moglo tylko wplynelo. Najbardziej ciaza rzeczy z wczesnego dziecinstwa i pierwse nowe doswiadczenia. Mnie pierwsza dziewczyna jaka mialem miec odrzucila w szkole podstawowej bo uznala ze niemam jaj. (rzeczywiscie niemialem) Od tamtej pory balem sie ze kazda mnie odzuci jak zobaczy ze niemam jaj.

Obawiam się przede wszystkim tego, że źle wypadnę i zostanę skreślona przez tę osobę. Drażni mnie, jak widzi we mnie kogoś fajnego, uśmiecha się do mnie, gdyż wiem, że to prędzej czy później stwierdzi, że się rozczarował moją osobą. Jest to więc mieszanka lęku i rozdrażnienia. W takich sytuacjach zawsze chcę stać niewidzialna i nie pozwalam sobie na okazywanie żadnych emocji.

Marno poczwaro, nie podszywaj się pode mnie.

Wiesz co? Czasem za dużo myślisz. Lepiej zrobić coś głupiego czy coś głupiego powiedzieć i obrócić to w żart niż nic sie nie odezwać.

Doktor Eros - do mnie też to często wraca, mimo że to niby szczenięca sprawa. Wciąż pamiętam to uczucie upokorzenia, jakie mi wówczas towarzyszyło. Może dlatego, w obawie przez kompromitacją, nie chcę próbować ponownie.

Chyba tak. Ciągle wszystko analizuję, za wszelką cenę chcę kontrolować każde swoje słowo, emocje. A gdy nie daj Boże się to nie uda, strasznie to przeżywam w sobie. Nie daję sobie prawa do okazywania uczuć.

Ale milczenie i uciekanie od kontaktów nie jest dobrym pomysłem. Niby unikniesz kompromitacji ale będziesz traktowana jako inna, nudna, nietowarzyska. Taka która jest nie warta poznania. A pewenie taką nie jesteś.

looknij temat co Ci dalem na starcie. Tam pisze ze najwazniejsze to dazyc do akceptacji siebie. A zeby siebie akceptowac trzeba miec odwage.

zielona jesteś osobą łatwo ulegającą emocjom to nawet fizycznie da sięprzełożyć , masz nadpobudliwe ciałko migdałkowate , chyba tak to sięnazywa , w skrócie , zbyt wrażliwa , ale ma o też swoje plusy