"Nie wiem"

Piszę, żeby się chyba wygadać, wyżalić. Otóż nie jestem już taka młoda, mam 26 lat. Mam pracę ale nic poza tym. Czuje się przeraźliwie samotna. Znajomi są sparowani mają mniej czasu dla mnie. A ja mam wrażenie, że marnuje swoje życie, swój czas. Z jednej strony chciałabym być z kimś, mieć przyjaciół a z drugiej zamykam się w sobie. Staram się nie dopuszczać myśli jak mi źle. I nie wiem jak wyjść z tego marazmu, siedzę i nie mogę zasnąć zamartwiając się:(

wiesz mam meża niby wsparcie itp. ale tez brakuje mi przyjaciolki bo jej nie mam ;(

Wierzę Ci. Ale chociaż masz Jego, może i dzieci. To dużo więcej niż mam ja.

Ja rowniez mam meza 2 dzieci ale w rzeczywistosci czuje sie samotna maz mnie nie roumie dziec maja swoj swiat a ja sama jak palec w domu przy garach i sprzataniu co to za zycie wolala juz bym isc do pracy chociaz jest z kim porozmawiac...

właśnie nie mam dzieci. Też przy garach i sprzątaniu. nie pracuję więc nie ma z kim gadać. za niedługo to mi struny głosowe się zarosną