Czy można kochać dwóch naraz?

Dodaję swój temat tutaj, bo niechcący wrzuciłam na ogólny. Jak myślicie, czy można kochać dwóch facetów naraz? Jestem z moim chłopakiem prawie 4 lata, ale... dwa lata temu na Sylwestrze poznałam bardzo przystojnego faceta. Byłam tam sama, bo mój chłopak wyjechał na długi czas (8 miesięcy) za granicę. Na tym Sylwestrze spotkałam JEGO - przystojny, szarmancki, miły, wyraźnie mu się podobałam, flirtował ze mną. Miałam motylki w brzuchu jak z nim rozmawiałam i tak jest od tego czasu zawsze kiedy go widzę. Od razu serce podskakuje mi do gardła, robię się purpurowa na twarzy, prostuję odruchowo plecy, żeby ładnie się przed nim prezentować. Myślałam, że mi to przejdzie, bo rzadko widuję tego faceta, ale tak jest za każdym razem. Od dwóch lat. Często o nim myślę, zastanawiam się na przykład co by powiedział na temat tego jak w wyglądam w nowej kiecce, czy spodobałyby mu się moje nowe buty, itp. Nie wiem sama co robić, mam poważne plany z moim aktualnym facetem, ale jednocześnie... czuję niepokojącą tęsknotę i niezwykły pociąg do tego drugiego. Gryzie mnie to strasznie.

Up

hm teoretycznie można i cała rzesze kochać ;P ale w praktyce to ogarnąc :)

hm teoretycznie można i cała rzesze kochać ;P ale w praktyce to ogarnąc :)

Ja kocham dwóch na raz. Męża i synka. Ale żeby dwóch dorosłych facetów ? Nie wyobrażam sobie jak można pokochać kogoś obcego "od pierwszego wejrzenia". To znaczy że ten pierwszy facet nie jest przeze mnie kochany. Bo taka miłość to jest z jednym kochanie, a z drugim pożądanie. Musisz wybrać co ważniejsze. MIŁOŚĆ. POŻĄDANIE. Pożądanie zwane chcicą pospolitą.

jakbyś kochała pierwszego, to nie pokochałabyś drugiego, taka jest prawda ;)

A skoro kochasz drugiego to nie kochasz pierwszego.

nie , tylko ci sie wydaje ze kochasz. albo do jednego jestes przywiaza a kochasz drugiego,albo kochasz 1 a drugim jestes zauroczona.

też kocham obu - męża i kochanka

Kochasz męża kasę.

zxfcgvjbnk

jasne, musiałby najpierw mieć :D

Kurczę, nie wiem co mam zrobić w tej sytuacji. Z moim chłopakiem wszystko poukładane, mieszkamy razem, wspólne plany... A tu nagle taki grom z jasnego nieba. Czasami wydaje mi się, że ten drugi patrzy na mnie z większym podziwem niż mój własny facet. Mój mnie nigdy tak nie komplementuje... :-/ Co byście zrobiły na moim miejscu?