Zabiję się.

Nie mam znajomych ale w sumie nie chciałbym mieć nawet, wolę sobie sam po siedzieć spokojnie bez żadnego stresu przed kompem albo po leżeć leniwie na łóżku i po słuchać spokojnie muzyki... Boję się odrzucenia.. i przez to też chce się zabić bo takie moje życie, życie bez znajomych to nie życie tak nie da się żyć, nikt by nie dał radę żyć żyjąc samotnie taka jest natura człowieka żeby żyć w społeczeństwie ale ja od tego uciekam.. ale jak się boi tego to co poradzić, nie jestem jakiś chory nie mam schizofrenii chociaż pewnie to mnie dopadnie bo to jest choroba samotności... W dzieciństwie już tak miałem byłem bardzo wrażliwy często płakałem na lekcjach i zawsze byłem samotny.. nadal jestem wrażliwy ale nie tak bardzo jak kiedyś

życie sie zmienia, dziś nie masz znajomych jutro masz, nie ma po co siegac po takie srodki jak samobojstwo bo skad wiesz ze cokolwiek wtedy sie zmieni?

Po prostu nie będę istniał, po co mam żyć jak czuje się niechciany. bezużyteczny i nie potrzebny czuję że tylko przeszkadzam innym, często mam poczucie winy z byle powodu... Ja już mam takie myśli że samobójstwo to jedyne wyjście ..

myśl o samobójstwie przynosi mi ulgę, jakbym nie miał takiej możliwości zabicia się to nie wytrzymałbym i nawet nie chce iść do psychologa bo to nic nie pomoże czuję że on tylko przedłuży moją męczarnię bo ja radości z życia nie mam

Można by rozważyć czy nie dobrze byłoby znaleźć inny cel w życiu, niż posiadanie znajomych.

jesli moge zapytac ile masz lat?

Ale nic mi radości nie przynosi, taką depresje mam..

ile masz lat?