seks z przyjacielem

jest dosyć dziwnie. Kilka dobrych lat temu zauroczyliśmy się sobą. Ja z kimś byłam, on też miał kobietę. Do niczego między nami nie doszło. Przespaliśmy się dopiero rok później jak oboje byliśmy wolni. I to trwa od 7 lam zaznaczę ze sporadycznie . Jak spotykamy się sam na sam zawsze do czegoś dochodzi,strasznie wzajemnie się przyciągamy. Najfajniejsze w tym wszystkim jest to, że nie ma w nas żadnego skrępowania po fakcie, jest normalnie bez zażenowania. Tylko jest problem..nasz ostatni raz nie był dla mnie seksem dla seksu, poczułam się bardzo wyjątkowo . Coś do niego czuje, sama nie potrafię określić co... nigdy tego nie werbalizowałam. Zawsze mówimy, że jesteśmy młodzi i nic złego nie robimy i po prostu mamy na siebie ochotę. Czuję się teraz trochę jak chorągiewka na wietrze... zaczyna mnie męczyć ta sytuacja i sama nie wiem co mam zrobić. Jak się otworzę zniszczę naszą znajomość, jak zatrzymam to dla siebie zabiją mnie własne myśli. Dzięki, że mogłam to z siebie wyrzucić

dodam, że oboje mamy po 28 lat. I powoli dochodzi do mnie, że tak nie powinno być, tym bardziej, że u mnie pojawiły się silniejsze uczucia, a jak jest z jego strony... nie mam zielonego pojęcia.

Porozmawiaj z nim szczerze

ja bym zostawila to tak jak jest,tyle,ze w trakcie kochania sie z nim,zblizenia,dawalabym jasno i klarownie znac,ze dla mnie chodzi o cos wiecej i ze cos dla mnie On znaczy... ze nie jest mi obojetny,ze nie moge sie doczekac nastepnego spotkania itp itd,wtedy tez On otworzy oczy i powienien dac Ci znac,co od Ciebie oczekuje,czy jemu rowniez jest wspaniale,czy chcialnby sprobowac "wspolnego zycia"...,czy na odwrot,powie sorry kolezanko ale ja myslalem ze sex z toba jest tylko taka nasza odskocznia i nie bede wiecej robil Ci zludnych nadzieji...

Marnujesz sobie życie

ka też spotykam się czasami z sąsiadką. Jest taka pociągająca,sexy. Seks też z nią super. Ale tylko tyle. Związać bym się nie związał.

zabij w sobie uczucia i baw się seksem przecież tego chcesz!

Następny co się bawi z sąsiadką, te chłopy to już całkiem na te głupie puste łby poupadały........:-(

spotkaliśmy się chciałam mu powiedzieć, sparaliżował mnie strach, nie byłam w stanie tego powiedzieć. Powiedział, żebym napisała i tak zrobiłam. Napisał, że nie jest na mnie zły, ale jasno określał czego chce w życiu, z czym do końca się zgodzić nie mogę. Spieprzyłam wszystko przez moją szczerość...później wysłałam kolejną wiadomość,że nie chce go stracić, bo jest bardzo ważną osobą w moim życiu ... niestety nie dostałam żadnej odpowiedzi, więc to już chyba koniec naszej znajomości. Jest mi cholernie przykro.... ciężko było mu to wyznać, a jeszcze gorzej teraz znieść jego milczenie..

jestem wściekła na siebie za swoją naiwność i dochodzę do wniosku, że nie warto szczerze mówić o swoich uczuciach.