Boję się że nie wróci

Witam wszystkich. Zacznę od skroconej wersji naszego zwiazku. Jestesmy dwa lata z soba od października 2012 mieszkamy razem. Klotnie byly jak w kazdym zwiazku ale najgorsza byla o moje niepoprawne relacje z jego jednego z rodzenstwem i jego brakiem wylewnosci. Czulam czasem ze on mnie nie akceptuje bo nie mowil mi prawie nic o uczuciach. Atmosfera narastala az dwa tygodnie temu w weekend wybuchla. Powiedzialam zeby sie spakowal i tak zrobil - wtedy powiedzial ze mu zalezy i wyszedl. Juz na nastepny dzien zalowalam - zadzwonila spotkalismy sie - mowil ze mu zalezy, ze mysli ze damy rade tylko chce czasu. Po tygoniu zadzwonilam i uslyszałam zalezy mi, chce by było dobrze, nie chce tego kończyć ale tydzień przemyśleń był na nie potrzebuje jeszcze przemyslec wszystko. Wariuje Wam powiem. Pisze do niego - odpisuje ale rozmawiac nie chce. Wytłumaczcie mi to jak moze komus zależec a nie chce tego naprawic tylko myslec - ile można już drugi tydzien jest. Mamy po 30 lat.

przyszlosc w rekach mysliwego... zsikalam sie ze smiechu

Nie zalezy mu skoro tak dlugo mysli nad tym, czy chce z Toba byc. Dalsze udawanie nie ma sensu. Szukaj nowego faceta!

Rozmawiałam z nim przez telefon bo nie chce się spotkać. I powiedział, że ma tyle pracy, że nie jest w stanie myśleć nad nami bo i nie jest w stanie się zebrać w sobie. I dalej to zawieszenie.

hmmmm