Nienawidzę życia

Codziennie widzę te szczęśliwe ryje ludzi, z którymi gdyby mnie porównać, to ktoś mógłby na pierwszy rzut oka założyć, że należymy do różnych gatunków. Jestem prowokowany na każdym kroku. W parku, sklepie, kinie... gdziekolwiek się nie udam, cokolwiek nie chcę robić, są tam oni, pokazując mi, że nigdy nie będę jak oni. Nie mam już żadnych uczuć, wszystko mi zabrali. Czuje tylko złość, nic innego.

Jest tak bo wmowiles sobie to wszystko

"Nie ma nic lepszego w osobowości niż zdystansowane podejście do własnej osoby. Jest lekarstwem na wszystko. Na obelgi, na brak poczucia wartości, podnosi pewność siebie, sprawia, że czujesz się lżej w tym świecie pełnym wyścigu szczurów. Możesz robić co chcesz i robić to szczerze, bez ukrywania własnych intencji. Ludzie noszą u nogi najcięższą kulę, która nazywa się " co ludzie pomyślą...?". Zerwij tą kulę. Ciesz się życiem, ale korzystaj z niego z ROZSĄDKIEM. Nie szkodź samemu sobie, ale gdy już niestety zrobisz coś źle... olej to i żyj dalej." ""Bo tak wypada"," a co ludzie pomyślą?" A co, jakby wypadało oblewać się octem? Zrobiłbyś to mając w głowie "bo inni tak robią"? Trzeba być innym i żyć swoim rytmem. Swoimi zasadami." <3

Dobre :D podoba mi sie

w jaki sposob jestes prowokowany wyzywaja cie czy o co chodzi