Czy to ma sens

Ostatnio Krystian moj facet z ktorym jestem pol roku zapytal dlaczego nie powiedzialam mu ze go kocham to ja mu mowie ze nie chce rzucac slow na wiatr i powiem mu to jak naprawde to poczuje. A on na te slowa powiedzial ze wedlug niego milosc nie istnieje i ze jak jest relacja dwóch ludzi to jest przyzwyczajenie i ze zawsze jest szansa ze znowu sie spotka kogos dla kogo bedzie sie bliskim. Po tych slowach sie rozplakalalam i powiedzialam ze ja wierze w milosc i widocznie nie jestesmy dla siebie bo ja w takim razie bede jej nadal szukac. Na drugi dzien przyszedl z kwiatami on zaczal plakac i mnie przepraszal za to co powiedzial i stwierdzil ze jestem dla niego najwazniejsza ze bardzo mu na mnie zalezy i ze zrobi dla mnie wszystko i ze jezeli to jest milosc to ze on mnie kocha. Co o tym myslicie? co powinnam zrobic? jakos mi to tak zapadlo w pamiec i boje sie ze on zmienil zdanie tylko dlatego ze boi sie ze od niego odejde, a moze chcial mnie sprawdzic? juz sama nie wiem.. mamy po 24 lata Obawiam sie tez ze po takich slowach to ja juz nigdy mu nie pwoiem ze go kocham nawet jak to bede w 100% czuc

Mnie wydaje sie, ze Krystian kocha swojego kolege Michała a nie ciebie :(

dawaj sie dalej wodzic za nos cwaniaczkom... ciekawe jak sobie wyobrazasz zycie z kims to ma cie tylko za opcje

Facet ma racje..wybacz pol roku a ty go jeszcze nie kochasz? Jestes z nim z wygodnictwa.po tylu miesiącach juz powinnas wiedzieć czy go kochasz czy nie, a tu wychodzi ze nie.

milosci nie ma