strach

WITAM WSZYSTKICH! Śledzę wasze forum od dosc dawna od pojawienia się wspaniałej dziewczyny (Bajda84) która wniosła i pomogła wielu ludziom lecz sama przegrała walkę z tym potworem.Sama od wielu lat mam znamiona na ręce i uchu .Te na ręce jest bardzo brzydkie ciemne ok 3.5 mm le nic z tym nie robię boję się tej diagnozyCzerniak.Czuje się źle od jakiegoś czasu boli mnie ręka tam gdzie jest to znamię ( rwie mnie strasznie)wymacalam węzły i są powiększone.Mam 30 lat dwoje wspaniałych dzieci i kochanego męża...a.na 100 procent wiem że te dziadów jest we Mnie lecz wolę chyba zyc w niewiedzy niż zyc wiedzac że jestem chora.Nie mam z kim porozmawiać o tym i ten ciągły strach......

stara i głupia....zamiast sobie wkręcać bzdury idź do dermatologa to zbadać i wyciąć piszę to ja...osoba która miała pewnie z 200 znamion na skórze, te większe wycięłam chirurgicznie i poszły do badania, te mniejsze wypaliłam laserem, nie ma po nich śladu znamiona usuwałam 9 lat temu i jak widać nie dopadł mnie żaden czerniak

"30 lata - stara i głupia" weź przestań, jest dopiero w sile wieku a gdzie tu starość. Autorko - jeżeli masz dwójkę dzieci i męża to żyj dla nich. Zagryź zęby i idź do dermatologa, zbadaj i wypal jak będzie potrzeba. Poprzez swoje negatywne nastawienie zszargasz sobie nerwy (i pośrednio bliskim), organizm będzie osłabiony (autosugestia) a nie daj 'coś' będzie to poważne to nie zareagujesz w porę pozostawiając rodzinę samym sobie. Wiesz - do pewnego stopnia jest to rodzaj egoizmu, myślisz o sobie o swoim strachu ale dopuścisz kalkulacji swojej rodziny. Żyjesz dla nich, nie dla siebie. Głowa do góry :)