czy sie zabić pytajnik

jestem młoda a już sie czuje jak stara baba, nie mam faceta, znajomych, nie mam perspektyw, mieszkam z rodziną, gdzie ojciec drze ryja, a matka jeszcze gorzej nawet. matka to w ogóle taka zimna suka. ale to nie najgorsze. najgorsza jest moja psychika, jestem zlęknioną, żałosną osobą, która boi sie ludzi i nigdy nie ma na nic ochoty, od lat siedze w swoim świecie i w ogóle sie nie rozwijam, zachowując pozory że wszystko jest ok, a od dawna nic nie jest ok pewnie mam utajoną depresję,

najśmieszniejsze, ze dużo ludzi myśli że jestem super tak dobrze zgrywam normalną, ale wewnątrz tylko pustka i żal

moi starzy są tak już z*****i, że nie zauważają że to dziwne że 22 letnia osoba siedzi po całych dniach przed kompem z niczego sie nie cieszy i nie ma perspektyw. tak są zajęci swoimi kłótniami

jestes lesbijką?

chciałabym sie wyrwać, ale nie mam jaj. jestem introwertyczką i to jest dopiero z*****ie. koniec mojej żałosnej opowieści ile dajecie gwiazdek? -50 na 10?

Po co się zabijać? Zawsze zdążysz. Jeżeli nie odpowiada ci Twój stan idź do terapeuty. Nawet jeżeli nie pomoże, nic nie ryzykujesz. W najgoszym przypadku dostaniesz jakieś polepszacze nastroju. Ja brałem proszki do momentu, kiedy zobaczyłem jakie życie może być. Potem odstawiłem. Było ciężko, ale wiedziałem do jakiego stanu dążę. Prochy na dłuższą metę nie są dobre, ale pomagają zobaczyć, co się znajduje po drugiej stronie mgły, która Cię ogarnia. A potem już Twój wybór, czy w to wchodzisz ("normalne" życie), czy nie. Na sznur zawsze jest czas.

nie jestem, a dlaczego miałabym nią być?

to czemu nie pójdziesz na studia lub do pracy?

właśnie jestem na tych j****ych studiach, ale nie moge sie skupić nic mnie nie interesuje i pewnie mnie wywalą

e tam. inni mają gorzej

np. nie mogą iść na studia, bo nie mają kasy, albo są śmiertelnie chorzy i walczą o życie. jak pisałem: do specjalisty od głowy :)